Ofra Haza - Kirya (1992)
mijn stem
7 stemmen
Israël
Wereld / Pop
Label: East West
-
Kirya (6:13)
-
Innocent - a Requiem for Refugees (4:46)
-
Daw da Hiya (4:55)
met Iggy Pop
-
Mystery, Fate and Love (5:25)
-
Horashoot - the Bridge (3:48)
-
Don't Forsake Me (4:36)
-
Barefoot (5:13)
-
Trains of No Return (4:17)
-
Take 7/8 (4:37)
-
Today I'll Pray * (4:33)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
43:50
(48:23)
0
geplaatst: 1 februari 2019, 13:29 uur
Een goed toegankelijk album van de jong overleden zangeres met melancholische stem.
Het enige album uit Israel dat ooit voor een Grammy was genomineerd, aldus de Wikipedia-pagina.
Volgens Discogs: Electronic, Rock, Folk, World, & Country en dan specifieker: Mizrahi, Tribal, Sephardic. En kort door de bocht Oosterse mystiek ontmoet Westerse Pop.
Iggy Pop heeft een 'spoken word' passage (voordracht) in Daw da Hiya. Dat had hij nog wel veel beter kunnen doen maar het nummer is wat experimenteel en doet ook denken aan Was Not Was, de band van Don Was die bij de productie betrokken was. Opgenomen aan de Amerikaanse Westkust, Zuidwest Engeland en aan(?) de Bahia in Brazilië aldus Wikipedia.
Persoonlijk vind ik Ofra Haza vooral sterk wanneer ze juist niet in het Engels zingt. Ik mag er dan niets van verstaan maar het klinkt mysterieus en vaak prachtig.
Het slotnummer Take 7/8 lijkt me een fijne jam-sessie waarin ze Westerse tribal House-beats mixen Smooth jazz saxofoon en is ook Hip Hop niet ver weg. Daarover doet Ofra haar ding, maar het is niet meer dan een jam-sessie, een experiment.
Een prima album maar voor mij al veel te Westers, soms iets te glad.
Het enige album uit Israel dat ooit voor een Grammy was genomineerd, aldus de Wikipedia-pagina.
Volgens Discogs: Electronic, Rock, Folk, World, & Country en dan specifieker: Mizrahi, Tribal, Sephardic. En kort door de bocht Oosterse mystiek ontmoet Westerse Pop.
Iggy Pop heeft een 'spoken word' passage (voordracht) in Daw da Hiya. Dat had hij nog wel veel beter kunnen doen maar het nummer is wat experimenteel en doet ook denken aan Was Not Was, de band van Don Was die bij de productie betrokken was. Opgenomen aan de Amerikaanse Westkust, Zuidwest Engeland en aan(?) de Bahia in Brazilië aldus Wikipedia.
Persoonlijk vind ik Ofra Haza vooral sterk wanneer ze juist niet in het Engels zingt. Ik mag er dan niets van verstaan maar het klinkt mysterieus en vaak prachtig.
Het slotnummer Take 7/8 lijkt me een fijne jam-sessie waarin ze Westerse tribal House-beats mixen Smooth jazz saxofoon en is ook Hip Hop niet ver weg. Daarover doet Ofra haar ding, maar het is niet meer dan een jam-sessie, een experiment.
Een prima album maar voor mij al veel te Westers, soms iets te glad.
* denotes required fields.
* denotes required fields.