Donna Summer - Crayons (2008)

THE queen of disco is terug met een erg lekker album!
De 1e single 'Stamp Your Feet' is echt HEERLIJK!

4*

Fame (the game) is ook een erg leuk hitje. Leuk dat ze nog eens een album heeft gemaakt. Het album heeft redelijk goed gescoord op de billboard, maar jammer dat het weinig aandacht heeft gekregen in Europa.

Jammerjammerjammer.

Wat een wanproducties, over het algemeen veel te bombastisch.
Veel te veel overbodige toeters en bellen om de boel op te polijsten.
I'm a Fire is nog wel grappig, en doet ons een beetje terug denken aan de Disco periode.
Het komt wellicht ook door de verschillende producers die elkaar proberen de loef af te steken met hun vocoders, galmpjes, eggotjes, samples, en ga zo maar door.
Dit maakt het geheel ook heel erg onsamenhangend.
Dat Donna's stem niet meer zo hoog komt als vroeger zij haar vergeven, maar dit klinkt wel heel anders dan de ouwe (jonge) Donna.

Ik ga deze heel snel vergeten en Once Uppon A Time opzetten.
Dat vindt ik namelijk een meesterwerk van haar en natuurlijk Morodor.

Ik vind het album niet zozeer samenhangend maar leuk gevarieerd.

En na wat meer luisterbeurten begin ik steeds meer te genieten van Crayons. Donna was hier toch wel in goede doen. Goed bij stem ook. Een kleurrijk album waar het plezier van afspringt maar ook wat emotionele diepgang in zit (Be Myself Again!). Een perfecte soundtrack voor dit hete zomerweer. Bij deze, ★★★★

Ik lees net dat deze dame 187 miljoen platen heeft verkocht... Je zou voor minder...

Dit was in ieder geval haar laatste voor haar jammerlijke dood in 2012. Een hip album waarbij Donna de strijd aangaat met de Britney's en Lady Gaga's (die doorbrak in 2008) van deze wereld. Dat lukt gedeeltelijk. Het is best een lekker album maar weinig vernieuwend. Ooit was ze de vernieuwer van disco (uiteraard door Moroder) en nu een volger. Het is haar vergeven.

Van die 187 miljoen zullen er vast niet extreem veel Crayons zijn want in Europa deed deze plaat niets, in Amerika in de dance charts had ze nog wel flinke hits met de singles van dit album (liedje 1, 5 en 8 ).

Uitgebracht 17 jaar na haar laatste album met geheel nieuwe nummers Mistaken Identity (1991) en ook aan dat album moest ik wennen. In die tussenliggende periode had ze nog wel (hit)singles uitgebracht maar die deden het vooral goed in de VS.

Donna Summer is of was de enige Amerikaanse artiest die in bijna elk decennia vanaf de 70s tot de 10s een nummer 1 hit scoorde in de Amerikaanse charts wel te verstaan. Misschien dat Madonna dat nu geëvenaard heeft of dat gaat evenaren indien ze na 2020 een nummer 1 hit scoort.

Drivin' Down Brazil vind ik ook wel lekker, naast I'm A Fire en Stamp Your Feet

Cher heeft vanaf de 60s elk decennium een nummer 1 hit gehad. Niet bijna maar helemaal.

Eventjes snapte ik helemaal niks van deze opmerking, maar nu snap ik hem: je neemt de US Dance- en andere sub-charts mee. Op die manier wel ja. Als je puur naar de Billboard Hot kijkt, mist ze toch wat decennia. En Eddy neemt voor zijn opmerking ook die dance-charts mee, zo te zien.

Als je het hebt over 'de Amerikaanse charts', dan denk ik aan de Billboard Hot 100 en niet al die tientallen subcharts die er ook nog bestaan. Ik denk dat aardig wat artiesten een heel eind kunnen komen met al die subcharts erbij.

Kronos Arrie Heb die gegevens niet gisteren opgezocht of zo het is wat ik herinner van een post op Donna's Facebook al wel enige tijd geleden.

Het klonk toen al wat optimistisch maar kan me inderdaad goed voorstellen dat het niet de algemene hitlijst was. Ik heb overigens weinig kennis van al die lijsten want die boeien me op zich niet zo tenzij gerelateerd aan één van mijn favorieten.

Cher zal inderdaad wel een iets langer lijstje kunnen ophoesten, alhoewel is dat van de 60s dan niet als onderdeel van Sonny & Cher?

Inderdaad, met Sonny.

Ik ben dan weer een echte hitlijstenfreak, vandaar. ?

De eerste gedachte was toch vooral: waarom zo opzichtig Lady Gaga nadoen? Maar goed, even wat beter gekeken en dan blijkt dat dit album een paar maanden voor Gaga's debuut uitkwam.

Niet dat het album daar veel beter van wordt verder, want ik hoor toch vooral een Donna Summer die niet klinkt zoals de Donna Summer die ik kan waarderen. Nu is die Donna Summer op het moment van het verschijnen van dit album ook al dertig jaar verleden tijd, maar al die effecten op haar stem... Voor mij was de kern toch vooral dat de muziek zelf stierf van de electronica, maar dat Donna daar haar geweldige stem aan toevoegde.

De liedjes zelf zijn wel wat beter dan die op de voorgaande platen, maar al met al kan ik er niet zo heel enthousiast over worden...

Als jouw eerste gedachte was 'waarom zo opzichtig Lady Gaga nadoen?' om er vervolgens achter te komen dat dit album een paar maanden vóór Gaga's debuut uitkwam, dan was Donna destijds toch júist nog steeds een trendsetter?

Oeps een Donna Album dat volledig langs mij voorbij gegaan is....snel een keer luisteren.!