Lyfe Jennings - Lyfe Change (2008)

Cool! Deze is nu reeds gelekt. Ben erg benieuwd want ben een liefhebber van zijn ding.

Zo, en beluisterd. En het is een erg matige ervaring geweest.
De herkenbare stijl van Lyfe is natuurlijk weer aanwezig, maar het grootste euvel van deze plaat zit 'm in de producties. Die vind ik meestal te goedkoop klinken.
Er staan zeker sterke songs op (vooral nummer 1 is erg leuk), maar het valt me toch wat tegen.
Misschien dat het vooral goed werkt in een ongecompliceerde bui met het volume vol open.

Hij maakt echt mooie liedjes
deze album is echt mooi en zijn refreinen zijn echt om mee te zingen

Dit kan ik alleen maar beamen, de intro was toen ik was aangeland bij track 8 nog steeds het voorlopig hoogtepunt. Flauwe sampletjes erin en geen al te memorabele liedjes. Zet lekker Alice Russell weer eens op, dat soort tips wil ik Reijersen

Geen stem, ben na nummer 8 afgehaakt.

Lyfe Jennings kende ik slechts een heel klein beetje door een redelijke gastbijdrage op het album eardrum (Talib Kweli). Maar naast deze gastbijdrage ken ik de man amper. Daarom ook zeker niet verwacht dat ik iets van hem zou gaan checken. Maar de mogelijkheid doet zich nu toch voor dankzie de Soul/R&B tip van Reijersen.

Van de into word je plaatsvervangend moe. Het aantal quarters heb ik niet geteld maar dat is het stop woordje van de intro. Maar daarna moet ik zeggen dat ik meer onder de indruk ben van Lyfe Change. Zijn stem doet me aan die van een andere zanger denken, maar die schiet me zo niet te binnen. Uitstekend gedoceerd en bovendien zijn de hoge stukken niet vervelend, integendeel zelfs, ook deze luisteren prima weg. Keep On Dreaming vind ik dan ook een heerlijke track.

Brand New is een track waar Lil Wayne op moet verschijnen? Ik hoor hem niet, of het moet die vrouw zijn die het refrein zingt. T.I. komt wel voor op de track en zijn stem is een goede afwisseling met die van de zanger. Lyricaal is het allemaal niet zo hoogstaand maar kan het wel door de beugel.

R&B cliche's komen trouwens wel voor op dit album. Met name wat ballads waar ik hand geklap of vinger geknip hoor. It's Real is daar een voorbeeld van, dit is dan ook een mindere track. Gelukkig is het herstel er met Cops Up, dit nummer wordt helaas wel deels verpest door de vocorders op het einde. Maar is voor de rest een uitstekend nummer.

You Think You've got it Bad is dan weer een uitstapje naar de reggae. Reggae wordt vaak gecombineerd met een ander genre, dit is niet de meest geslaagde varriatie. Ik kan dus zeggen dat er een klein dipje is ontstaan omdat niet alles meer zo geslaagd klinkt in mijn oren.

Gelukkig is daar Midnight Train die de boel weer op kunt leuken. Met een krachtige productie vol met drums kian de zang van Lyfe mij goed bekoren. Dit is dan toch wel mijn favoriete nummer van de cd. Tevens is dit ook het nummer wat het album een kwaliteits boost geeft. Hmmm is fijn weg te luisteren door het geneurie en Old School heeft een productie die mij wel ligt met onder andere de piano en wat slaginstrumenten.

Will I Ever is dan ook nog eens een heerlijke track, hierin is de ondersteuning van de achtergrondzang een goede rede voor mij om dit nummer mooi te vinden. Eerst een rustige opbouw en dan de kracht die het in de loop der tijd uit gaat stralen. Dit soort R&B tracks mag ik graag horen. De electrische gitaren maken het nummer alleen maar leuker. Baby I'm a Star is een waardig afsluiter, de productie is hier wel lekker, maar op sommige momenten door de sample wat te overheersend.

En zo ben ik toch gematigd positief over Lyfe Change en ga ik de moeite doen om ook het andere werk te achterhalen van de zanger. Jammer dat de cd een flinke dip heeft te verwerken en dat sommige combinaties niet geslaagd zijn. T.I. en Penelope Jones zijn leuke gastbijdrages, jammer dat er niet nog meer écht interessante bijdrage's te vinden zijn.

Zijn eerdere werk is naar mijn mening een stuk beter.

Zijn 2e album is slechter, maar zijn eerste plaat is inderdaad beter.

Lyfe Jennings ken ik vooral van enige featurings met andere artiesten. Dit album is niet super maar de stem van Jennings kan mij naar meerdere luisterbeurten toch steeds meer bekoren.
Waar ik er in het begin erg aan moest wennen kan ik nu steeds meer het mooie uithalen.
Toch is het allemaal niet spannend genoeg om mij te overtuigen.
Hier en daar staat er zeker wat leuks tussen maar bij andere nummers heb ik weer zo'n Mwaaah! gevoel.
Zit te denken aan 3,0* a 3,5* sterren.

Ik moet toegeven dat ik enigszins bevooroordeeld aan dit album begon. Maar na Keep On Dreaming dacht ik dat het misschien toch nog wel mee zou vallen. Zijn stem bevalt me best: niet zo glad als van al die RnB-zangertjes zoals Ne-yo, Chris Brown en Usher. Daarna volgt een hele rits nummers waarmee ik toch niet echt iets kan. Alleen Midnight Train steekt er voor mij boven uit. Maar dit is gewoon niet helemaal mijn genre, dus ik weet nog niet hoe ik dit precies ga moeten beoordelen…

Nounounou, dat is doorbijten zeg. Je had het misschien al gedacht: ik vind dit niets. Nare R&B, hier en daar bij mij zelfs lichte agressie opwekkend. En ik ben zeker niet een R&B-hater (Rihanna´s Good Girl Gone Bad bij mij 4 sterren net zo makkelijk).

Maar dit is toch grotendeels vrij eentonig. De elektrische gitaar, af en toe guitig ingevoegd, kan het album niet redden. Ook Reijersens observatie over de productie was me opgevallen. Ik erger me speciaal aan het synthetische klap-geluidje, met de hoge tonen daarin net iets te hard. Qua soul is het hoogtepunt wat mij betreft de rap bij Old School (lijkt wel wat op Snoop Dogg - is hij het ook?) en dan is het duidelijk dat ik weinig op heb met Life Jennings, die me meer op zijn plaats lijkt als sessie-zanger.

Enige lichtpuntjes zijn het al genoemde Midnight Train (´to Georgia´ hoorde ik zelfs ) omdat je eens wat andere akkoorden hoort en het slotnummer is ook nog wel aardig. Misschien dat ik dat nummer nog wel oppak als ik binnenkort eens moet draaien, want het is natuurlijk wel leuk dat we hier zo´n recent album beet hebben.