Yagya - Rhythm of Snow (2002)

Relaxed tot op het bot. Minimale techno/ambient.

Hier ga ik maar eens even 4* aan geven, heerlijke rustgevende plaat, met een ietwat koele sfeer. Erg prettig om bij te werken/studeren en bovendien ideaal om irritant en afleidend omgevingsgeluid mee te absorberen.

Ik wist al wel dat ik van deze Ijslandse producer niets ander moest verwachten dan koude atmosferische electronic. De cover die me sterk doet denken aan ijssterretjes en scherpe ijspegels benadrukt die gedachte.
Dit is echt een prachtige uitwerking van het Ijslandse landschap waar de rust één is met de natuur. Veranderingen komen traag op gang en het enige geluid dat voorkomt is afkomstig van passerende wolkenmassa's, smeltende sneeuw, knarsende sneeuw (wanneer er op gestapt wordt) en overzeese winden die het eiland gladstrijken.
Zachte synthetische beats strelen de sneeuw-fluwelen texturen die over de natuurlijke ondergrond liggend, een abstracte vorm oproepen. Ijskoude schoonheid in deze 'less is more'-nummers.
Het is niet gemakkelijk om het album in één stuk uit te zitten. Daarvoor is het me te zwaar. Maar bij dit soort ambienttechno albums hoeft dat ook niet. Nummers lijken oneindig te zijn. Ze lijken geen begin - en eindpunt te hebben.

De tracks kenmerken zich door een vertelritme(voor de moderne mens: flow) dat de perfectie nadert. Hoewel, deze muziek luisteren voelt als een eeuwigdurend heden, een soort cirkelvormige beweging. De cirkel is volgens mij de enige meetkundige vorm met een oneindig aantal raakpunten, dit is wel een passende metafoor gezien de fascinatie van de artiest voor (natuurlijke) structuur. Snowflake 6 nadert de perfectie voor mij het meeste. De opeenvolging van akkoorden bezit een esthetiek vergelijkbaar met het binomium van Newton of de rij van Fibonacci. Of om Gudmundsson te parafraseren: Suddenly you know all there is to be known.

Oei, wat klinkt dit (weer) interessant.

Wat is dit heerlijk. Ontzettend lekker. Bass hard op de koptelefoon en gaan met die banaan. Erg sterk, net niet te minimaal, net niet te veel techno. Heel subtiel, maar zo sterk. Mooie ontdekking!

Op een van de warmste dagen van het jaar tot nu toe vind ik verkoeling bij dit ijskoude album met zalig klinkende beats en al even zalige geluiden van all things winter...

Hoewel dit meer ambient is dan techno, voor mij, is het wel de ideale avondplaat zo vlak voor bedtijd. Knispertjes, chille waves etc.. Doet me denken aan Gridlock, Dryft, maar ook GAS. Niet perse heel revolutionair. Wel fijn.