Art Tatum - The Tatum Group Masterpieces, Vol.2 (1955)

Met: Roy Eldridge (trompet), Art Tatum (piano), John Simmons (bass), Alvin Stoller (drums)

Eigenlijk blijft de hele serie om te smullen maar deze steekt er met nog een aantal nog bovenuit. Art Tatum maakte vooral furore in de jaren '30 en '40 en wordt terecht nog steeds genoemd als de meeste technische, één van de beste en één van de invloedrijkste jazz-pianisten. Zijn innovatie vond plaats in die vroege jaren en diezelfde jaren nam hij zijn bekendste werk op zoals een duizelingwekkende Tiger Rag. Die opnames zijn echter betreft kwaliteit niet altijd even goed en de setting: meestal solo swing piano of met een bassist en een gitarist niet echt de opnames van mijn voorkeur. Gelukkig besloot producer Norman Granz vlak voor Tatum's dood nog even een serie samenwerkingen te organiseren met een deel van voorhoede uit het swing tijdperk: Ben Webster, Lionel Hampton, Buddy Rich, Harry Sweets Edison, Benny Carter en.... Roy Eldridge.

Swing is niet per se het subgenre van mijn voorkeur maar er zijn een paar uitzonderingen van. Hoor ik Eldridge op een jaren '70 opname met Oscar Peterson klinkt het me al snel wat te oubollig en ouderwets. Maar hier, vlak na die hoogtijdagen van de swing klinkt het heerlijk. Daarbij moet ik zeggen dat met deze ballads, de plaat ook de nodige emotionele diepgang heeft. En zoals zonder Tatum de jazzpiano anders had geklonken, dat geldt evenzo voor de jazz-trompet en innovator Roy Eldridge. Koppel de heren aan elkaar met een solide ritme-sectie en je hebt een uiterst aangenaam plaatje te pakken.

De plaat bestaat uit twee soorten nummers: de wat meer uptempo swing nummers en de ballads. De swing nummers kenmerken zich door de uiterst frivole en blije speelstijl van Eldridge. Net zo virtuoos als Tatum maar dan op trompet danst hij soepeltjes over de akkoorden alsof het niets voorstelt. De demper op zijn trompet vergroot dat gevoel van vrijheid alleen maar hier. Om dan te horen hoe Tatum daar met beide handen op de piano op reageert is bevredigend van het begin tot het eind. De ballads hebben dan weer een voor dit subgenre uitzonderlijk hoog emotionele lading. De warmte en souplesse waarmee Eldridge zacht over de prachtige dansende melodieën van Tatum danst.... Maar ook de doordachte opbouw met prachtige introducties van de meesterpianist: adembenemend mooi en het neemt je even mee naar die jaren '50 in de States. De muziek ademt sfeer.

Deze heb ik op cd maar nu ook in de Tatum vinyl box met al die andere Masterpieces. En masterpieces zijn het! Het voordeel van dit soort plaatjes is dat iedereen de neus ophaalt voor een oud swing plaatje en dat je ze dus regelmatig tegenkomt voor een euro of 5 in de plantenbak. En dat nog wel met de huidige inflatie!