Martina Topley Bird - The Blue God (2008)

Martina Topley Bird werd bekend door haar samenwerking met Tricky (was ze ook niet een tijdje zijn vriendin?).
Het heeft even geduurd maar nu zit haar tweede album er eindelijk aan te komen.
Minder experimenteel, meer pop en wat ik al gehoord heb klinkt lekker zomers. Het deed me een beetje aan de popkant van Morcheeba denken.

Goede plaat, en jawel, wederom geproduceerd door tegenwoordig onvermijdelijke Dangermouse, doet me beetje aan beginperiode denken van Neneh Cherry en qua zang leunt ze heel erg aan Nina Persson van Cardigans.

Ben wel benieuwd naar de plaat. Ik heb op haar Myspace de afgelopen maanden wel wat nummers van het album voorbij horen komen. Over het algemeen klonk het vrij goed.

Meer pop dan haar wat grilliger en daardoor ook spannender eerste album.
Toch ging dat album op den duur wat vervelen en raakte ik er wat op uitgekeken.
Deze nieuwe cd bevat prima popnummers en klink erg herkenbaar terwijl je je telkens afvraagt aan wie je dit of dat nummer toch doet denken om er vervolgens niet echt uit te komen.

Er is niks Verenigde Statens aan de deze dame: Ze is enorm Engels!

.....Martina Topley Bird is one of British pop’s great mavericks. When she first cast strange and exhilarating shadows over contemporary music on Tricky’s ‘Maxinquaye’ in 1995 no one was expecting the arrival of such a precocious young talent. The times were demanding conservative, retro-minded Britpop. Instead, the pair conjured up an intimate yet other-worldly form of down tempo, with Martina’s vocals acting as celestial foil to the blunted genius of the music, causing critics to fall over themselves and cash-till’s to work overtime......

bron: http://www.martinatopleybird.com/page

Wel een bijzonder plaatje.

Leuke plaat, een mengelmoes van hiphop, triphop, rock en soul. Heel anders dan haar debuutplaat. De nummers zijn wat ingetogener en minimaler. Past ook beter bij haar stem. Het deed me bij vlagen denken aan Pre-Millennium Tension van ex-vriend Tricky. Zeker een album om nog eens goed te beluisteren. Zag haar een week terug ook in het voorprogramma van Morcheeba. Jammer genoeg moest ze spelen voor een halflege zaal. 3,5*

De meest ondergewaardeerde plaat van 2008? 7 stemmen en zo'n laag gemiddelde... like what the fuck?

Heerlijke plaat om 's avonds mee in slaap te vallen..

Zo chill !!!