Tied & Tickled Trio - Observing Systems (2003)

Ik wilde deze eens op mijn gemak op de site gaan zetten, blijkt-ie er al 2 jaar op te staan!

Met enige moeite heb ik dit album gevonden nadat ik kennis had gemaakt met deze muziek op Roskilde Festival 2006. Toevallig langsgelopen en tot het einde blijven hangen. Ik vond de combinatie Jazz / Electronic erg stimulerend en verfrissend.

dit is nog steeds 1 van de beste sferische gruizige jazz-platen die er is...

zeer prettige plaat. inderdaad sferische gruizige jazz.
Vorig jaar een dvd van ze gekocht met onder andere een volledige concert. Ze speelden voornamelijk materiaal van dit album en het is indrukwekkend om te zien hoe goed dat live overeind blijft.

Fantastische plaat!!!
Ik wil meer!

Uitgebreidere mening volgt nog als ik 'm vaker heb gehoord.
Bedankt sq, geweldige keuze voor het "Jazz album van de week".

mijn waarde blabla,
die vijf sterren naast jouw naam doen me goed! En ik kan je verzekeren dat de andere albums van Tied and Tickled Trio ook zeer de moeite waard zijn. De Saxofonist Johannes Enders heeft ook fraaie albums uitgebracht onder de naam Enders Room.

ze staan ook niet allemaal op de site volgens mij

klopt. EA1 EA2 ontbreekt ook nog. en dat is juist zo'n goed album

Heerlijk om hier naar te luisteren, dit blijft vrijwel constant spannend.

En uh, tja... weet niet wat ik hier nog verder over kan zeggen.

Ok, keer of wat gehoord intussen.
Blijft een geweldige ontdekking deze band.
Dit is weer jazz zoals het eigenlijk hoort, lekker je eigen ding doen, alles wat je ooit hebt gehoord als een spons in je opnemen en daar een eigen draai aan geven, en bovenal, je niet laten remmen door de conventies en regels als "dit is jazz, en alleen zo hoor je het te doen".
Ze hebben een ambitie die net een maatje groter is als wat ze kunnen en ze zijn bereid op hun bek te gaan om het toch voor elkaar te krijgen, dit geeft die heerlijke spanning van muziek die op het scherp van de snede wordt gespeeld .

Lekkere, creatieve, eigenwijze, spannende, boeiende plaat!
En.... Motorik vind ik nu juist een van de beste nummers! Toch maar eens naar Klokhuis kijken dus...

Leuk album met jazzy invloeden.

Ik ben geen hokjesdenker maar een wezelijk verschil tusssen jazz en rock, electronic,lounge whatever is de swing, syncope en improvisatie....Die mis ik hier nog wel eens (en dan druk ik me voorzichtig uit) Deze basiskenmerken zorgen dat jazz spannend, verrassend is en ze vormen mits creatief toegepast een uitdaging voor de luistraar.

Maar ik vind dit zeker wel een leuk album, aanstekelijke beats, niet te gladjes. De blazers zorgen voor het meest jazzy elemet op dit album en ze geven het geheel inderdaad iets "gruizigs". Mis wel wat vuur en authenticiteit.

Nu 3,5. Maar ik geef het eerst nog wat draaibeurten, heb namelijk een bang vermoeden dat dit mij snel gaat vervelen

Over het algemeen hou ik wel van dit soort smeltkroezen tussen jazz en electro (rock in mindere mate, lijkt me). Zo bewijst de geweldige opener wat een vettige groove kan toevoegen aan een nummer dat initieel jazzy aanvoelt. Nog het meest denk ik hierbij aan een nummer van Radiohead (uit ‘Kid A’), dat zich ook ontwikkelt tot een gevaarlijk intrige tussen de alomtegenwoordige baslijn en enkele uit hun voegen barstende kopers.
Anderzijds toont ‘Revolution’ aan dat men niet teveel mag teren op die ‘basso continuo’: het nummer heeft ontzettend weinig inhoud, en daar kan geen instrumentist wat aan veranderen. Met ‘Freakmachine’ zitten we echter terug op het goeie spoor: kan jazz nog meer swingen dan in dit nummer? ‘34e’ is gevoelig, maar hier mis ik een soort van uitbouw naar een nog grotere hunkering. Desondanks sleept het nummer de luisteraar mee, en mag het als uitstekend beschouwd worden. ‘Like Armstrong + Laika’ bouwt verder op dit élan, maar ook hier valt het koper te laat bij om het nummer nog echt naar een hoger geheel te tillen. Vanaf ‘Bungalow’ begint de formule nogal uitgemolken te raken, maar door de goede opbouw wérkt de formule alweer. De contrasterende zachte kopers met de bezwerende solist die als het ware een trance creëert, alleen grote musici kunnen zoiets, lijkt me. Met het tweeleuk ‘Memory Dub’-‘Motorik’ hebben we dan het laatste “grote” wapenfeit van deze cd: wat sober en mild begint wordt iets onontkoombaar, een vettige en elektronisch aangedikte brij.

En wat met al die kleine intermezzi die ik doelbewust terzijde heb gelaten? Tjah, voor mij hadden die absoluut niet gehoeven: ze storen niet, maar ontroeren doen ze evenmin. Je krijgt de illusie van iets zeer vluchtigs, wat niet strookt met de kracht die de andere nummers uitstralen. (Maar dat is slechts mijn mening…)

De conclusie? De mensen van deze band maken als het ware een karikatuur van de jazz: ze slagen erin deze dermate tot een bepaald “essentieel” gevoel te herleiden en doen er verder mee wat zij willen. Zoals reeds aangegeven leidt dat tot briljante nummers (nogmaals: ‘Freakmachine’! ), maar evenzeer tot een geluid dat doorheen het uur net iets te weinig wijzigt. Oorzaak daarvan is, mijns inziens, de elektronische baslijn, die na een tijdje gewoon gaat vervelen.
Dat staat niet in de weg dat ik me weldra ga verdiepen in het ganse oeuvre van deze mensen. Wauw.

probeer de eerste twee albums van deze jongens dan eens. Dit schuren een stuk meer dan deze. Dit is eigenlijk het meest 'beleefde' album van het oeuvre. Op de eerste twee wordt er af en toe stevig tegen de haren in gestreken..

Ok, bedankt voor de tip!

Zoals hier beneden geschreven vind ook ik dit een op papier interessante mix maar in uitwerking heel wat minder spannend dan verhoopt. Kan me voorstellen dat dit op een ander moment wel gaat aanslaan maar 's morgens vroeg in de auto werkte het nog niet. Nog een paar draaibeurten..

Lekker plaatje, zeker weten, maar helaas blijf ik het moeilijk hebben met de minder lange tracks. De slepende sax-partijen, begeleid door de zware baslijnen, nemen je zo mee op sleeptouw. De kortere nummertjes (hoe interessant ook) halen me echter steeds weer uit de sfeer, en zo krijg ik het gevoel dat 'Observing Systems' niet bepaald een consistente plaat is. Misschien moet 'ie nog groeien?