Emmylou Harris - All I Intended to Be (2008)

Nieuw werk van deze klassedame, ik wist niet dat her eraan kwam, maar laat maar komen, Harris ontgoochelt haast nooit!

Aardig album van Harris, maar toch heb ik sterk het gevoel alles wel eens eerder te hebben gehoord. Het voegt volgens mij weinig toe aan haar indrukwekkende oeuvre.

kun je me uitleggen hoe je dat precies bedoeld": "het voegt volgens mij weinig toe"?

Ik begrijp dat nooit zo goed.

Ik bedoel daarmee dat die liedjes best wel aardig klinken maar dat ik het allemaal al eerder van haar heb gehoord.
Meer van hetzelfde dus, het kabbelt voort, de liedjes lijken veel op elkaar zonder een erg hoog niveau te halen.
Bovendien, het niveau van bijvoorbeeld "Red Dirt Girl" wordt hier niet meer gehaald.

Dat was dan ook erg hoog.

ja, mijlen hoog , dit album is inderdaad een ietsje minder maar nog altijd veel beter dan 75 % van wat allemaal uitkomt hedendaags , een grande dame

zoals steeds erg geïnteresseerd in nieuw werk van deze prima zangeres; maar ik heb zo mijn prioriteiten dezer dagen en aankoop nieuwe muziek is daar nu niet bij.
Iets voor later, beslist.

Zeer degelijk album met misschien wat weinig variatie maar eerlijk gezegd vind ik de flow die het album daardoor krijgt wel zo aangenaam.
Valt niet al te veel over uit te wijden verder. Klasse. Punt!

ja, zeer goed album maar vind er ook nog iemand dat de openingstrack verdacht veel naar dylan gaat , die melodie doet me enorm denken aan ' with god on our side ' van de grootmeester, maar alles wat met een vergelijking naar dylan ademt is prachtig en nog iets :

als je je ogen dichtdoet hoor je een engel zingen

wat een stem !!!

Fijne plaat van Harris die bijna nooit teleurstelt.Speciale vermelding voor All That You Have Is Your Soul.Deze parel van Tracy Chapman word zich geheel eigen gemaakt door Emmylou.En het blijft in welke uitvoering dan ook een prachtig liedje.Dit is waardig "oud" worden in een genre wat vaak gezapig en kazig kan worden.Harris heeft neus voor de juiste mensen om haar heen en kan op deze manier nog 20 jaar door.

Inderdaad, Twinpeaks en beaster1256, dit is wederom een degelijke ambachtelijke plaat van vrouwe Harris.
Misschien minder overweldigend dan Red Dirt Girl, maar toch met veel liefde gemaakt, dat hoor je zo.
zoals aERodynamiC al kwam te zeggen, mooie flow heeft dit album. Het zijn songs die langzaam maar zeker onder je huid weten te kruipen, een waar groeialbum, zoals zo vaak bij dergelijke topartiesten.
Voolopig zeker al **** mogelijks nog een herziening later.

Vandaag aangeschaft en ik ben zeer benieuwd.
Emmylou heeft mij de afgelopen jaren alleen maar verbaasd en dat in positieve zin.

Na Wrecking Ball , Red Dirt Girl & Stumble Into Grace is dit het vierde album wat ik van Emmylou Harris in huis heb gehaald en voor de vierde maal heb ik daar geen spijt van.
Beaster zegt het juist: een Grande Dame met een stem als een engel.
De sfeervolle opener zet de toon voor 13 sterke nummers, waarvan ik Take That Ride , Broken Man" s Lament & Beyond The Great Divide de absolute hoogtepunten vind.

Weer een zeer schoon album van Harris al is "Wrecking ball" toch mijn favoriet!!

Een kwalitatief muzikaal genot voor het oor, met de mooie stem van Harris (voor wie daar van houd). Fijne sfeer en goede composities zorgen voor een album die tot aan Beyond the Great Devide nergens echt inzakt. Prima voor de vallende blaadjes.

Een tikkeltje minder dan voorganger Red Dirt Girl, maar nog steeds erg goed. Emmylou schreef 6 liedjes zelf, soms met hulp van de zusters McGarrigle. Moon song werd geschreven door een andere favoriet van mij: Patty Griffin.Op Old five and dimers en Kern river zingt Emmylou een duet met John Starling van Seldom scene.

Na herbeluistering toch een halfje eraf.
Blijft een genietbaar album maar vind deze plaat toch iets minder indrukwekkend dan Wrecking Ball & Red Dirt Girl.

een fraai, coherent album van de inmiddels 76 jarige Emmylou. het album heeft een fijne flow en de sound van dit album bevalt mij een stuk beter dan die van "Red Dirt Girl". dat zal aan de productie van Brian Ahern liggen, maar ook aan de meer "traditionele" muzikale invulling met o.a. accordeon, banjo, fiddle, mandoline en steel gitaar. zij weet zich omringd met klasbakken van muzikanten, waaronder Emory Gordy (bass), Glen D Hardin (keyboards) en Greg Leisz (steel, slide).

het songmateriaal is dik in orde. tracks 6) en 12) die zij samen met hen componeerde, zijn voorzien van fraaie extra vocalen van de Mc Garrigle Sisters en geven deze nummers absoluut een meerwaarde. onder de "harmony singers¨ bevinden zich verder o.a. Buddy Miller op "Hold On" en Dolly Parton en Vince Gill op "Gold". de 2 duetten met John Starling zijn eveneens zeer genietbaar. gezien de hoes zou ik met deze "Grand Lady" in de herfst van haar leven graag een wandeling met haar door het bos willen maken en daarna dit album beluisteren, maar ik vermoed dat dit bij "wishful thinking" zal blijven.
haar laatste reguliere album "Hard Bargain" verscheen in 2011 en het duo album "The Traveling Kind" met Rodney Crowell dateert van 2015. benieuwd of wij nog nieuw werk van haar mogen verwachten.

uit de liner notes van Emmylou:
quote
"A special thanks to Karen Brooks for generously allowing me use of her brilliant track "Shores of White Sand". It became the springboard for everything that followed on this record, bringing together so many comrades I've had the privilege of making music with over the years. To everyone who contributed, I thank you for sharing your unique talents and for helping me all I ever intended , a singer of songs, a writer of songs, and a strummer of a few chords, as Harlan Howard once said, in search of the truth".
unquote

"Shores of White Sand" droeg zij op "In loving memory of Keith Knudsen", ex drummer van The Doobie Brothers die op dit nummer drums speelde

bij mij staat "pieces of the sky" nog altijd op 1 wat betreft de lp's van Emmymlou ; deze mag er echter ook zijn ; rustige muziek die je doet wegdromen .
prima lp maar toch "pieces of t........

Twee aan Elvis gerelateerde muzikanten uit Harris' voormalige Hotband doen hier nog op mee, nl. Emory Gordy Jr. en Glen D Hardin.