Bryan Adams - On a Day Like Today (1998)

Mooie plaat, een van zijn betere wat mij betreft.

Een plaat met een paar ijzersterke songs en een paar niemendalletjes. Mijn favorieten zijn On a day like today, Fearless en Where angels fear to tread.

Daar sluit ik mij bij aan. Met name in het midden zitten wat niemendalletjes. Daar reken ik ook het duet met Mel C toe, afgezien van het feit dat het een hit was. Verre van zijn beste plaat maar songs als 'C'mon C'mon C'mon', Getaway en Before the night is over zijn zeker wel lekker te noemen.

Mee eens, aangevuld met Inside Out.

Ik vind het vreemd dat dit album hoger wordt gewaardeerd dan bv. "Cuts Like a Knife" dat ik stukken beter vind. Het is een vrij glad en weinig bijzonder album en slechts enkele songs weten echt te boeien of bij te blijven zoals de titelsong en "Cloud Number Nine". Het duet met Spice Girl Melanie C mag er ook zijn. De stem heeft Bryan Adams nog altijd maar de passie is er niet meer.

When You're Gone heb ik jaren lang helemaal niks gevonden, maar op de ene manier blijft het hangen, en is het helemaal niet zo onaardig.
Zelfs na Run To You zijn beste nummer.

Ik vind dit toch wel een verrassend goed album van Bryan Adams. Helaas met ook wat mindere nummers zoals I Don"t Wanna Live Forever.
Maar het merendeel van de nummers klinken prima zoals het titelnummer, Getaway,Cloud Number Nine & Lie To Me.
When You"re Gone is een alleraardigste single gebleken.
Een van zijn betere albums.

Toen ik dit album thuis zat te luisteren pakte het me niet echt. Ik vond het vrij slappe hap zeg maar. Maar toen ik deze een keer meenam voor in de auto pakte het me wel. Ik ben echt verslaafd aan Cloud Number Nine. Ik durf wel te zeggen dat het zijn allermooiste nummer is.
Kortom, dit is een fantastisch relaxt plaatje voor in de auto.

mooi album!

Met dit album ben ik de interesse in zijn muziek compleet verloren, en ook nooit meer terug gevonden... Echt niet boeiend genoeg helaas.. heb de tour voor dit album nog wel gezien, maar ook dat was de laatste keer..

Prima plaat van Bryan die hem door de hitsingle 'When you're gone' weer even hip maakte. Het is ook meteen het meest radiovriendelijke nummer van het album. Na twee commercieel geproduceerde albums door Mutt Lange ging Adams deze keer voor een iets donkerdere sound samen met producer Bob Rock. De refreins blijven herkenbare catchy BA liedjes, maar ik vind de tracks wat minder glad geproduceerd. Zoals ook op Into the Fire.

Net als Room Service een ondergewaardeerd album.

Ik heb altijd een zwak gehad voor Bryan Adams. Daarnaast zijn zijn live shows altijd een feestje. "On a Day Like Today" is geen opzienbarende plaat. Maar het is typisch Bryan Adams. Gewoon toegankelijke rockliedjes met een hoog meezinggehalte. De liedjes liggen lekker in het gehoor en het wordt met het nodige spelplezier ten gehore gebracht. "On a Day Like Today" is zeker niet zijn beste plaat. Die eer is wat mij betreft toe te dichten aan "Into the Fire", maar "On a Day Like Today" is zeker niet slecht. Wat mij betreft dus een genietbaar album, waarbij de kenmerkende stem van Bryan Adams na al die jaren nog gewoon de boventoon voert.

Vandaag had ik tijdens het hardlopen een zelf samengestelde B-kantjes compilatie van Bryan op de iPod. Het viel me op hoeveel goede nummers hij heeft 'laten liggen' en vooral in de jaren 1996-1998. Nummers als het duet 'Hey Baby' met Gretchen Peters, 'She Believes in Me', 'I Love Ya Too Much', 'Hey Little Girl' en vooral 'What Does It Do To Your Heart' hadden niet op dit album misstaan.

Ik heb deze nog niet lang, ergens vorig jaar opgescharreld in de kringloopwinkel.
Op het eerste gehoor helemaal niet verkeerd.
Tamelijk bescheiden geproduceerd, ook al zie ik hier ook Bob Rock in de credits staan.
Van de hit When You're Gone krijg ik nog steeds wel een glimlach van.

Bij het beluisteren van dit album zie ik steeds een potje Olvarit voor me, zo zacht en smeuïg glijden de nummers mijn oren in.

Ik ken deze plaat niet, behalve dat duet met Mel C, wat een singlehit is geweest. Maar ik vind de vergelijking wel origineel en waarchijnlijk ook treffend. Hoewel zacht en smeuïg hier naar naar idee niet complimenteus bedoeld is. Muziek van Bryan Adams zou bij voorkeur heftig moeten rocken, en dat deed het vanaf de jaren negentig plaat steeds minder.

Op z'n tijd is het best lekker. Het is ook knap hoe Bryan Adams met muziek en teksten die zo voordehandliggend en voorspelbaar inelkaar zitten, toch mijn aandacht vasthoudt. Neem bijvoorbeeld een tekst als die van Cloud Nine:

"And the moon is out and the stars are bright
And whatever comes it's gonna be alright
'Cause tonight you will be mine, up on cloud number nine"

Klop mij op m 'n rug, ik laat een boertje en doe een dutje. Het is typisch zo'n uitverkoopbak-cd, ooit veel ingekocht & blijven liggen, of verkocht en later massaal van de hand gedaan. Ik ben er blij mee, zie hier, heb hem alweer in de speler.

Vooruit, nog eentje:

"The sun is up, the sky is blue
There's nothing that I can't do, if I had you"

(uit: If I had you).

Pas toegevoegd aan de collectie, je moet toch de boel compleet houden . Ik doe het bij Adams alleen niet meer voor de volle mep. Kom ik op een beurs nog iets tegen wat ik niet heb en het is te betalen pik ik het mee. En anders bieden kringlopen uitkomst. Adams kan prima liedjes schrijven natuurlijk , maar daar zit ook meteen de zwakte . De verwachting is dusdanig groot dat als het er een keer niet is dat het ook diep door de ondergrens zakt. Dat maakt dit album nog niet bar slecht. Het is typisch Adams , spierballenrock en dweperige ballads. Zo ook op dit album. Je valt je er geen buil aan , maar soms denk ik, man denk eens terug aan albums als Into The Fire en Cuts Like A Knife. 3 sterren voor deze.