Picture Palace Music - Symphony for Vampires (2008)

Leuk album van Thorsten Quaeschning, lekker opgebouwd maar iets minder dan z'n voorganger, voor wie wat anders wil horen zou ik zeggen laat je verrassen.

Dit is het tweede album van Picture Palace Music, waarmee ik kennis maak. Het project waar de tweede man van Tangerine Dream, Thorsten Quaeschning druk mee is. De titel van het album doet al spannend aan.

Met uitgesponnen klanken gaat het album van start. Van meet af aan zit er een lekkere drive in. Het gebruikte ritme is erg lekker en als er dan ook nog stem is te horen waan ik me in grot tussen de Vampiers. Knock Knock begint ingetogen, maar groeit wel erg goed uit in fraaie rock met heerlijk laag. Dit recept wordt diverse keren herhaald in een steeds een ander jasje waardoor er zeker geen sprake is van eenheidsworst. Waving Goodbye, Waving Waving is het eerste moment dat er een teug lucht gehaald kan worden. Een romantisch gitaartje en wat andere instrumenten.

Demeter-morph is behoorlijk stevig te noemen. Echt zo'n track om je frustraties er uit te gooien. Daarna zijn er stemmen te horen op een boeiende beat, hetgeen erg lekker wegluisterd. Hier en daar doen wat zaken heel in de verte denken aan Tangerine Dream, maar het is vooral het project van Quaeschning. De muziek is wat steviger en experimenteler. Niet dat dat per definitie slechter hoeft te zijn, maar het vraagt wel een andere manier van luisteren. De voorganger Sommambulisic Tunes had wat dat betreft meer sfeer wat wellicht te maken had met de inspiratiebron, een oude film die voor handen lag. Dat is wat anders dan een symfonie van Friedrich Wilhelm Murnaus waar dit album is op gebaseerd.

De laatste song van dit album brengt me even terug naar de jaren tachtig van de vorige eeuw. Wat denk ik te wijten valt aan de vlakke manier van zang. Ondanks dat het minder is dan de voorganger wel een behoolijk album, maar ik moet er wel voor in de stemming zijn.