If These Trees Could Talk - Above the Earth, Below the Sky (2009)

Hoewel ik het de laatste tijd wel gehad heb met post-rock bandjes als ITTCT (denk aan; Red Sparowes, Russian Circles), vind ik dit album best genietbaar. Nee, origineel is het zeker niet, maar het klinkt toch verdomd lekker. Wat de houdbaarheidsdatum van het album is zal nog moeten blijken.

Wat grootser qua opzet dan de vorige, maar na een jaartje of drie ervaring verwacht ik dan ook wel dat de band een volgende stap neemt.

Die komt er gedeeltelijk. Het is wat complexer, langer en bovendien wat sfeervoller dan het debuut album, maar toch zijn ze er nog steeds niet helemaal.

Zoals Belhifet al aangeeft, het is zeer genietbaar, maar qua originaliteit is het jammer genoeg maar van een standaard niveau. Als de band daarin nog wat vernieuwender kan zijn, dan kunnen ze uitgroeien tot toppers.

Het postrock genre zit toch wel vol met onderling uitwisselbare bandjes. Ieder keer trap ik er weer in. De muziek laat zich heerlijk afspelen als je bezig bent, maar inhoudelijk ontlopen de verschillende bands zich onderling nauwelijks. Het is hetzelfde verhaal als bij de opvolger Red Forest (2012).

De post rock van If These Trees Could Talk klinkt - zoals voor mij al werd geconcludeerd - niet erg vernieuwend en origineel. Zoals vaker in het genre hebben we te maken met lang uitgesponnen nummers die volgens het bekende recept worden opgebouwd. Er valt weinig af te dingen op de uitvoering, die vlekkeloos is. Ook de transparante productie draagt bij aan een bijzonder aangename luisterervaring. Het nodigt mij in ieder geval uit om de rest van de discografie ook te verkennen.

De Amerikaanse postrockband If These Trees Could Talk heeft sinds hun oprichting in 2005 een onuitwisbare indruk achtergelaten met hun unieke muzikale stijl. Deze groep, ontstaan in Akron, Ohio, weet atmosferische soundscapes naadloos te verweven met krachtige riffs, en dat allemaal zonder een enkel woord te zingen. Hun vermogen om emoties en verhalen over te brengen via instrumentale nummers maakt hen een opmerkelijke kracht binnen het genre.

Hun album Above the Earth, Below the Sky uit 2009 is een prachtig en gelaagd werk dat de luisteraar meeneemt op een sonische reis door weidse landschappen en diepgaande emoties. Wat dit album zo bijzonder maakt, is de manier waarop de band een verhaal weet te vertellen zonder woorden, puur door hun muzikale vaardigheden.

Het album opent met From Roots to Needles, een nummer dat melancholie en hoop uitstraalt. Stevige gitaarlijnen lijken thema's van natuur, groei en verandering te verkennen. Het nummer bouwt langzaam op en ontvouwt zich tot een rijke textuur van geluiden, waardoor je als luisteraar bijna letterlijk het verhaal van wortels tot naalden kunt voelen.

What's in the Ground Belongs to You is rauw en rafelig, met een sfeer die varieert van contemplatief en melancholisch tot intens en triomfantelijk. Dit nummer lijkt thema's van natuur, erfenis en mogelijk zelfs dood en wedergeboorte te verkennen, met meesterlijk uitgevoerde muzikale schakeringen en een climax die diepe indruk maakt.

Terra Incognita roept beelden op van ontdekkingsreizen en nieuwe horizonnen. De verkennende muzikale structuren geven het gevoel dat je onbekend terrein betreedt, en de band slaagt erin om je mee te nemen op een sonore expeditie. Het nummer Above the Earth ademt vrijheid en ruimtelijkheid. De luchtige en verheffende melodieën creëren een gevoel van verhevenheid, waardoor dit nummer een rustpunt vormt op het album, en je even kunt genieten van de openheid van de muziek.

Below the Sky verkent de relatie tussen aarde en hemel met een diepgaande emotionele ondertoon. Dit intieme nummer combineert grootheid en kleinheid, met subtiele muzikale nuances die een gevoel van ruimte en introspectie oproepen. The Sun Is in the North is mysterieus en contemplatief, met een gevoel van spanning en ontdekking. De intrigerende melodieën en ritmes maken thema's van verwarring, omgekeerde realiteit en nieuwe perspectieven voelbaar.

Thirty-Six Silos ademt mysterie en contemplatie. Het roept beelden op van verwoesting en verlatenheid, maar ook reflectie op het verleden. De spanning bouwt langzaam op, met muzikale lagen die de luisteraar meenemen in een somber doch boeiend verhaal. The Flames of Herostratus is dramatisch en intens, en verkent thema's van destructie, faam en de zoektocht naar betekenis. De spanningsbogen in dit nummer zijn scherp en laten een blijvende indruk achter.

Rebuilding the Temple of Artemis mixt mysterie en hoop, en verkent thema's van wederopbouw en vernieuwing. Een opvallende riff halverwege geeft het nummer extra kracht en diepte. Het slotnummer. Deus Ex Machina, is dramatisch en onthullend, met een sfeer van redding en onverwachte wendingen. De krachtige muzikale interventies zorgen voor een passende afsluiting van het album, waarbij alle emotionele en thematische lijnen samenkomen.

Above the Earth, Below the Sky intrigeert en ontroert. De muzikale complexiteit en emotionele diepgang maken het een album dat bij elke luisterbeurt nieuwe nuances onthult. If These Trees Could Talk bewijst met dit album dat ze meesters zijn in het creëren van atmosferische en meeslepende post-rockmuziek. Het is een album dat je aanzet tot nadenken, voelen en vooral genieten van de schoonheid van instrumentale muziek.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl