The Tiger Lillies - Urine Palace (2007)

Dit bonte gezelschap leerde ik kennen door de myspace pagina van Marc Almond. Het bleek een 'band' te zijn met een behoorlijke discografie.
Omdat die laatste Seven Deadly Sins cd me goed beviel besloot ik terug te gaan in de discografie en kwam ik uit bij dit album in samenwerking met het zweedse Symphony Orchestra of Norrlandsoperan. Een orkest, en dat samen met die vaudeville-achtige tonen van deze band: dat moet vuurwerk opleveren dacht ik
Op de eerste tonen van dit album hoor je het al: accordeon, falset, hilarische tekst en nu nog eens een orkest erbij. Dit is smullen! Manure zet de toon al goed.
Die cabaret stijl zet door op Cancer waar het orkest wonderlijk samengaat met de band. De tekst is apart te noemen. Donkere humor is de heren niet vreemd. Maar wat zuigt dit nummer in positieve zin: trompetten voeren de boventoon en het orkest stelt zich bescheiden op en verzorgt een warm klanktapijt.
Kick a Baby lijkt haast wel musical. De zaal amuseert zich kostelijk blijkens het gelach op de achtergrond. Het is haast genant hoe zo'n hoempa-nummer zo kan aanslaan. Wat een feest moet dit geweest zijn om hier bij te zijn. Dat was ik overigens vergeten te melden: het gaat hier dus om een live-opname met publiek.
Drowning is heerlijk desolaat door de droevige tonen van de accordeon en geeft hier zo'n zeemanssfeertje mee: de verlaten kroeg waar iedereen laveloos over de tafel hangt na een nacht hoeren en sloeren. Leuk detail is misschien ook dat Marilyn Manson dit gezelschap op zijn trouwerij wilde hebben: het verbaast me niks. Hun wereld wordt bevolkt door hoeren, moordenaars en weet ik het wat voor gekken die opeens haast menselijk worden als je er zo naar luistert allemaal.
Op dit nummer klinkt het orkest een beetje creepy en tegelijkertijd toch ook sensueel en dat met de eerder geschetste kroegbeelden: wonderlijk dus.
Op Yellow Angel krijgt de piano de hoofdrol naast de falset-stem. Ook hier overheerst het orkest niet maar verrijkt het dit nummer enorm: het tilt het echt naar een hoger niveau. Schitterend!
Met een titel als Getting Old verwacht je wederom een droevig nummer op piano, maar het blijkt een uptempo song dat alle kanten op dwarrelt (dank u dwarsfluiten). Hiermee krijg je de zaal wel aan de gang. Wat een heerlijk wereldje is dit toch.
My Funny Valentine is natuurlijk een bekend nummer, maar in een versie als deze heb ik het nog nooit eerder gehoord. The Deadly Sins en het Symphony Orchestra of Norrlandsoperan geven er een heel eigen draai aan.
De humor keert terug op Masturbating Jimmy met zijn pot vaseline. Ongelooflijk grappig, en zo heb ik deze band ook leren kennen op hun laatste album. Het knappe is dat het nergens puberaal wordt terwijl het wel over een puber gaat die maar blijft trekken aan zijn jongeheer.
She's a Whore klinkt haast magisch. Zoete klanken die deze hoer gewoon erg mooi weten te maken. Heel knap gedaan en daarmee zeker ook een erg mooi nummer.
Gonorrhoea laat als titel natuurlijk niets te wensen over. Op theatrale wijze gaan ze met dit onderwerp om en het orkest klinkt absoluut geweldig. Enig minpuntje misschien is dat ik zo erg met de tekst bezig bent dat de schoonheid van de muziek soms wat aan me voorbij gaat........
Aan alle moois komt een einde en hier is dat op Eternity waar de accordeon weer naar voren geschoven wordt. Ik blijf me verbazen hoe dit alles zo goed integreert met het orkest en daarmee stip ik de kracht aan van dit album: orkesten kunnen wel eens overdone zijn zeker als je te maken hebt met de cabareteske muziek van de Tiger Lillies waar de stem ook nog eens zo dominant is. Het is muziek waar velen heel erg van zullen gruwen en waar de humor ongetwijfeld ook slecht zal vallen. Ik kan daar gelukkig doorheen luisteren en dan besef ik dat ik iets heel moois gehoord heb.