Sulphuric Saliva - Heart of Noise (2002)

Opvolger van Noisetracks, waar het Franse talent bevestigt, maar zichzelf niet kan overtreffen. Wat we krijgen is een beter geheel, iets stabieler qua kwaliteit en opbouw, maar het mist een beetje de echt overweldigende tracks van Noisetracks. Sulphuric Saliva verliest wat van z'n speelsheid, maar weet dit toch goed te compenseren.

Het album begint alvast fantastisch. "Prologue" (de intro, voor wie geen Frans kan) begint met een dot van een klein meisje dat op meest schattige wijze een verhaaltje in het Frans opzegt. Halverwege wordt ze afgebroken en vervangen door een hallucinatie wave/wall van noise en static. Prachtig contrast dat Sulphuric Saliva helemaal weet te typeren. "Burning Up" is een wat klassieker nummer, in samenwerking met H.I.V.+, en perfect geschikt voor de dansvloer. Lekker waveje, lekker ritme, en wat leuke distorted samples. Al moet wel gezegd dat SS's eigen remix van dit nummer een heel stuk geschifter (en nog beter) klinkt. "Ersatz" is een leuk experimentje, typisch samplecollectienummer, maar met redelijk atypische samples, en zeer goeie opbouw.

Van dan af plooit Heart Of Noise zich in een partroon waar het niet (of amper) meer van zal afwijken. Een beetje ingetogen powernoise, met niet al te snelle ritmes, industriële gedistorte samples, en steeds een mooie wave die het nummer binnensluipt. Als "doorskip" tracks werkt het voor geen meter, maar bij volledige luisterbeurten weet elk nummer je elke keer wel met zich mee te slepen en te overtuigen. Enkel "The 8th Passenger" weet zich hierwat uit te wringen, en is opmerkelijk zwaarder. Meest opmerkelijke nummers hier zijn "Heart Of Noise", "Exicore" en "The 8th Passenger".

Het album sluit mooi af en een freaky dark ambient achtig trackje. Donkere drones, enge sfeer, mede bepaald door een paar prachtige voice samples, en een heerlijke wave. Heart Of Noise werkt zeer goed als album, alleen mis ik de speelsheid van Noisetracks, en de direkte kracht van de nummers op dat album een beetje. Niet snel doorskippen en weggooien dus, maar het album de tijd geven je in te palmen. 4.5*

Heb nu 2 albums van Sulphuric Saliva beluisterd (Noisetracks en deze) en ik kan me verrassend goed vinden in de uitleg/beoordeling van Onderhond bij deze albums. Ik geef ze voorlopig hetzelfde aantal van 4 sterren. Noisetracks omdat die een paar echte toppers bezit en Heart of Noise omdat die, ook naar mijn (bescheiden, als net-niet-meer-leek op electronic-gebied) mening, een beter geheel vormt, maar net die echte toppers mist.
Hoewel.... Heart of Noise en Confined vind ik toch wel erg prettig

vergeleken met noisetracks vind ik deze iets ingetogener, of misschien net iets toegankelijker dan zijn voorganger... 4*