Ashanti - The Declaration (2008)

Bah, hou van rnb maar vind dit echt 3 keer niets.

so over you & the way that i.... & mother zijn goed! de rest voel ik nog niet!

Heel goed album van ashanti, alle nummers zijn goed. haar beste album tot nu toe..

'Good Good' is overigens haar 2e singel.

Body On Me word ook uitgebracht.

Qua muziek heeft Ashanti me nooit weten te boeien. Haar stem klinkt gewoon te dunnetjes en alles wat ze deed leek wel een poging om in de voetsporen van Beyoncé te treden.
Nu moet ik zeggen dat ik aangenaam verrast was door "The Way That I Love You". Hoewel het nummer niet meer als 'leuk' te noemen is hoor je wel duidelijk dat Ashanti gegroeid is en zonder twijfel is dit toch wel haar beste vocale optreden tot nu toe. Een geheel album zal Ashanti echter nooit kunnen boeien. Ze mist iets. Haar stem die te wensen over laat? Nee.. ik mis nog iets..

De video van "The Way That I Love You" vind ik wel geweldig ! Net een thriller-film.

The Way That I Love You vind ik echt een geweldig nummer en de videoclip ervan is ook geweldig. Maar het nummer en de video kunnen helaas niet tippen aan Only U (wat nog steeds mijn favo Ashanti nummer/video is). Maar ze heeft de lat ook hoog gelegd met dat nummer.

Ondanks dat de kwaliteit van dit album veel te wensen over laat staat er toch wel weer wat leuks op, zoals op al haar albums eigenlijk wel het geval is. Eerste single The Way That I Love You blijft een sterke track met een geweldige video en ook de geil-explosie op The Things You Make Me Do is heerlijk. De zwoele stemmen van Ashanti en Robin Thicke gaan geweldig samen : ''Got me jonesin', got me zonin', got me goin' craze''. Zeer geslaagde combinatie! Wat Robin Thicke allemaal wel niet met zijn stem kan.
Voor de rest is het helaas grotendeels skipmateriaal. You're Gonna Miss mag er nog wel zijn maar Good Good had net een nummer van Beyoncé kunnen zijn en Body on Me is ondanks de samenwerking met Nelly ook een teleurstelling.
Ik mis overigens ook de skits. (Dit laatste is (deels) sarcastisch).

De eerste keer dat ik de plaat beluister en hij bevalt me behoorlijk goed, tot nu toe meer dan de voorganger. "In These Streets" met het heerlijke baswerk. Enige nummer wat me ietwat irriteert is "Body On Me", met de irritante begeleidende stem in het refrein. Maar verder eigenlijk van het begin tot het eind was een heerlijke rit. "Shine" is een prachtig hoogtepunt, met een beetje Gospel feel (hoewel ik niet gek ben op kinderstemmen in muziek).
Muzikaal gezien beweegt het soms weg wat van de R&B, de standaard Pop komt om de hoek kijken (waar veel artiesten gedreven door commercie toen naar toe leken te vluchten), maar haar stem is de toch niet te negeren typische factor wat R&B zo geweldig maakt. En gelukkig is de Pop voornamelijk fragmentarisch. Alles aan haar ademt R&B, geluid, techniek, feel. Haar stem is warm.
Krijg af en toe ook een jaren 80vibe mee en dat is niet verkeerd. Hoe het voor nu voelt is de plaat een echte groeier, maar dat weet ik pas na een maandje of twee denk ik, voor nu is het echt genieten van de prachtige stem van Ashanti, dat alleen al kan een middelmatig nummer doen promoveren naar de eredivisie.
En inderdaad, gelukkig zijn de skits achterwege gebleven... deze plaat gaat vaker aan, zeker geen teleurstelling.