Jerry Lee Lewis - The 'Killer' Rocks On (1972)

Na enkele succesvolle albums keert de Killer op dit album min of meer terug naar de rock 'n' roll waarin ie groot geworden was. Opgenomen in Nashville, bevat dit album veel muzikanten die ook op Elvis platen te horen zijn, nl. Chip Young, Harold Bradley, Jerry Kennedy op gitaar, Pete Drake, steel gitaar, Bob Moore, bas, Buddy Harman, drums, en Charlie McCoy (hier op marimba, bij Elvis vaak op gitaar of harmonica). Verder ook nog Joe Babcock en Millie Kirkham op achtergrondvocalen. Ook brengt Lewis hier Don't Be Cruel, CC Rider en Walk a mile in my shoes, liedjes die ook Elvis opnam. Alle muzikanten en achtergrondzangers waren bij de opnamen aanwezig. Niets werd overdubbed. Volgens de producer Jerry Kennedy was het een complete chaos. Daar is niets op dit leuke album van te merken.

Leuk, informatief bericht, spinout. Ik ben de plaat nu aan het beluisteren, en heb er gemengde gevoelens bij. Het is natuurlijk wel fijn dat Jerry Lee nog eens terug in de rock 'n roll-catalogus duikt (het muzikale klimaat was er toen ook geschikt voor), maar de uitvoeringen vind ik niet altijd even overtuigend, eerlijk gezegd. Zo'n song als Don't Be Cruel heeft enorm veel potentie (luister maar 'ns naar de versie van Elvis), maar komt hier eerder wat suf en muf over. Chantilly Lace swingt dan weer wel als de neten.

Aan de songkeuze zal het zeker niet liggen; van Games People Play en Turn on Your Love Light over C.C. Rider naar Me and Bobby McGee en I'm Walkin'; allemaal knappe liedjes! Wat ie, samen met de band, van Me and Bobby McGee heeft gemaakt, is zelfs behoorlijk indrukwekkend.

Het positieve gevoel neemt dan ook tegen het einde van het album alweer de bovenhand, en doet me concluderen dat dit gewoon een fijn album is.

3,5 sterren

Jerry Lee Lewis een gigant onder de Rock and Roll pioniers van het eerste uur en nog altijd actief. Een imposante carriere die inmiddels al 65 jaar beslaat. Respect, respect en nog eens respect.
Voor mij geldt the Killer daadwerkelijk als een Rock gigant en ook dit album bewijst dat. Ik ervaar echter wel telkens weer dat Jerry's uitvoeringen van Elvis' nummers het niet halen bij de interpretaties van the king.
Daarmee is Jerry Lee Lewis voor mij geen mindere zanger, artiest dan Elvis, tenzij ik charisma er bij ga betrekken. Waarschijnlijk zijn de versies van Elvis in de meeste gevallen gewoon niet te verbeteren of zelfs te evenaren. Ik ken maar heel weinig uitvoeringen van songs die beter klinken dan die van Elvis.