Jerry Lee Lewis - Who's Gonna Play This Old Piano (1972)

Op een hoop nummers zingt JLL uiterst vreemd; alsof ie dronken is. Toch staan hier wel enkele aardige country nummers op. De band bestaat ook hier uit enige muzikanten, die ook op Elvis' platen te horen zijn, zoals Chip Young, Jerry Kennedy, Harold Bradley op gitaar, Pete Drake op steel gitaar, Bob Moore op bas, Buddy Harman op drums en Joe Babcock en Millie Kirkham op achtergrondvocalen.

Grappig dat je dat zegt, want ik dacht in feite krek hetzelfde. Voor mij werkt het trouwens wel, en draagt het bij tot de sfeer van het album.

Die opener bijvoorbeeld. Een soort cross-over van dixieland en barroom country, waar een lallende Killer perfect de toon zet; een prachtige song vind ik dat. Het album is overigens ook best atypisch voor de Jerry Lee anno 1972. De productie ligt er wat dikker op, de ingezette strijkers zijn rijker gearrangeerd. De hoesafbeelding zou zo een foto geweest kunnen zijn die werd genomen in een country-bar die je wel 'ns in spaghettiwesterns ziet opdoemen, en waar een dame van lichte zeden je tussen twee shots whisky met wulpse bewegingen wat dollars afhandig tracht te maken.

Het album is echter ook behoorlijk gevarieerd, want er staan ook wat triestere, tragere songs op. Wall Around Heaven zou naar verluidt een ode zijn aan de pas overleden moeder van Lewis.

Ik ga het gemiddelde wat opkrikken, want deze plaat verdient dat wel!

3,5 sterren