Marjorie Fair - Self Help Serenade (2004)

Ik heb deze toen gekocht omdat het de no-risk disk van plato was. Had ik hem maar teruggebracht.

Ik hoor 'm nu voor 't eerst en vind het wel mooi klinken allemaal. Lekker loom en sfeervol.

Ik hoor 'm nu voor de tweede keer en raak er al een beetje aan verknocht. Nummers die snel onder de huid kruipen en dan in al hun kwetsbaarheid onweerstaanbaar uitnodigen om gekoesterd te worden.

No-risk, dat zal nooit voor iedereen gelden lijkt me. Maar voor wie van melancholische poprock met knappe melodieën en gelaagde opbouw houdt kan zich hier geen buil aan vallen.

Bij de eerste beluistering al raakte mij dit meteen en de nummers blijven al snel aangenaam hangen. Hoewel het zeker niet vrolijk klinkt, word ik er wel blij van.

Best een mooi pareltje, dit album.

No risk betekend dat je hem terug kan brengen en dus om kan ruilen.

Ik zat even in de kast te zoeken naar albums die ik de laatste tijd niet meer gedraaid heb en kwam deze niet erg bekende band tegen. Heb de cd weer een luister beurt gegeven, en vind het nog prachtig. Ben het helemaal eens met wat Kronos hier over gezegd heeft. Alle songs zijn van een behoorlijk niveau. Rust gevende muziek. Ik vind het wel jammer dat ze van de booklet niet iets meer werk hebben gemaakt door bv de song teksten toe te voegen. Want wat er nou op de uitvouw poster geschreven is had wel veel kleiner gekund. Er is ook een nummer dat Empty Room heet wat ook prachtig is en die staat op One Tree Hill season 3 episode 4, wat het ook moge zijn. Liefhebbers van Carolina Lair cd Coming to terms kunnen dit ook wel waarderen denk ik.

De plaat gisteren voor het eerst sinds jaren weer eens gespeeld. De vorige keer beviel hij ook weer, maar ik kan mij herinneren dat ik op een gegeven moment heb gedacht, ergens in de jaren 00 of begin 10, nou dit was het wel. Niets zo veranderlijk als de stemming van een luisteraar. Dit is echt een bijna magistrale plaat.

Ik zal hem in 2004 gekocht hebben afgaande op de recensie in Oor. Het is gewoon heerlijk wegdromen op de zachte melodieën van Marjorie Fair. Ja, heel blij dat ik hem toen gekocht heb en gewoon weer een kans gegeven later.

Gisteren speelde ik 'Shade Is On The Oteher Side' van Girl Skin weer eens. De plaat heeft opvallende overeenkomsten met 'Self Help Serenade' quo sfeer. Een aanrader derhalve. Er is nog een overeenkomst. Beide bands stopte er mee na een album.