Daryl Hall + John Oates - Looking Back (1991)

Geniaal duo.

Deze heren moeten nou echt eens naar Nederland komen voor een concert!

Ik heb 'Out of Touch' een beetje herontdekt na die recente house-remake.

Beetje overdreven 80s-sound maar erg catchy toch

Ik ben helemaal gek op een paar nummers van hen: I Can't Go for That (No Can Do), Private Eyes, Kiss on My List,... De hits eigenlijk. Maar dan had ik een paar nummers van hen beluisterd die ik toch wel wat minder vond zoals Rich Girl. Ik vind ze het leukst als ze vrolijke, inderdaad catchy, popsongs maken (al is I Can't Go for That meer dan just another catchy song).

Vergeet Adult Education niet .

... en ik ben Maneater ook vergeten. Dit album is vast nice price en vanwege een zeldzame aanval van extreme zuinigheid heb ik me al twee maanden niets gekocht (tenzij een cd van Chic)... en nu komt mijn vraag: is dit album echt de moeite? Ik was van plan me morgen een cadeautje te kopen... Iets wat ik normaal bijna wekelijks doe.

Ik heb ook 1 cd van Hall & Oates en dat is ook een best of... Niet deze maar een andere. Advies: gewoon kopen. Mijn favorieten zijn Maneater en I Can't Go For That.
Op een gegeven moment hadden Hall & Oates de ene na andere USA top 10 hit. Er staan trouwens nog weinig albums van dit duo op MuMe. Ik heb er zelf 1 toegevoegd. Genoeg werk dus nog voor andere toevoegers.

Ik ben ook alleen in het bezit van een verzamelaar. Favorieten van mij zijn She's Gone, Rich Girl en Laughing Boy. Die laatste staat hier dan weer niet op... Vreemd dat men hier Maneater zo'n goed nummer vindt. Dat is juist het nummer wat ik niet aaaan kan horen.
Overigens heeft Todd Rundgren een aantal albums geproduceerd van de heren. Dat is af en toe ook goed te horen.

Nog beter samengesteld dan 'Rock 'n soul part 1 - Greatest hits', omdat er inmiddels nog wat gave hits bijgekomen waren.
'Everytime you go away' is nu gelukkig wel aanwezig.

Mooie verzamelaar en echt de moeite waard.

Dit duo heeft gewoon zoveel mooie songs gemaakt, abnormaal gewoon.
Beste duo ooit samen met Simon & Garfunkel.

Ik kan hier geen keuze voor 4 favorieten maken uit deze nummers.

Zeker 4* waard.

Everytime You Go Away vind ik wel één van de mooiste nummers van ze. Wat een gevoel kan die Hall in zijn stem leggen. Volume op orkaankracht en dan ook nog met gevoel.

Hoewel ik in de jaren 70 en 80 nauwelijks meer naar de reguliere popzenders luisterde wist een liedje van Daryl Hall & John Oates altijd wel een glimlach op mijn gezicht te toveren. Die hits zijn doorgaans ijzersterk met goede melodieën en hooks waar je gegarandeerd aan blijft hangen. Maar een verzamelaar van de heren had ik nog niet, tot ik afgelopen week deze compilatie tegenkwam (die ik voor 60 eurocent kon afrekenen). Behalve een té logge versie van You've Lost That Lovin' Feeling vind ik bijna alle nummers plezierige popliedjes, en sommige daarvan zijn zelfs perfect, zoals bijvoorbeeld Maneater en I Can't Go For That. Geen miskoop dus.

Wat een goede liedjes schreven deze heren toch altijd. Een groot feest der herkenning , hoewel natuurlijk lang niet alles hier in Europa een hit is geweest . Dit kan ik er wel bij hebben, Ik hoef het niet iedere week te horen ,maar ik hoor hier wel voldoende vakmanschap in om een plaatsje in de annalen van de popmuziek te hebben verdiend. 4 en halve pingel voor deze prima compilatie.

De eerste cd die ik samen met mijn lief kocht in oktober 1993 toen we net officieel gingen samenwonen. Mooie herinneringen aan die tijd en wat hebben Daryl Hall en John Oates prachtige liedjes geschreven. Daryl Hall is met zijn soul overgoten zangstem één van mijn favoriete zangers. Jammer dat de heren gebrouilleerd zijn.

Dit was zeker niet de eerste CD die ik ooit kocht, maar wel de eerste van dit Hall & Oates. Ze staan bekend als het meest succesvolle popduo ooit. Als ik Wikipedia mag geloven, hebben ze nog meer albums verkocht dan Simon & Garfunkel en The Carpenters. En dat verbaast me een beetje, want die scoorden immers wereldwijd hits, terwijl het gigantische succes van H&O toch voornamelijk in de VS tot stand kwam. In het VK en Europa scoorden ze ook wel een paar hits, maar die aantallen bleven toch altijd ver achter bij de zes (!) nummer één- en 29 (!) top-40 hits die het duo in Amerika wist te scoren. Ik ben wel blij dat dat nummer er hier in de single-versie op staat, met dat acapella intro. Op de meeste compilaties vind je de albumversie. Die is langer, maar niet beter.

Niettemin zijn veel van hun nummers ook bij ons wel bekend. Ik kende hen eigenlijk vooral van I can't go for that, Maneater en Rich girl, hun weinige behoorlijke hits in Nederland, hoewel geen van hen de top 10 wist te halen. Dat gold wél voor Adult Education, en gek genoeg is dat over het algemeen een nummer dat je tegenwoordig minder vaak terughoort op de radio. Het was het enige nieuwe nummer op hu n eerste verzamel-LP Rock 'n' soul part 1 (een part 2 kwam er nooit).

Maar daarnaast hebben ze toch heel wat fraaie popliedjes en dito oorwurmen afgeleverd. Al in het begin van hun carrière leverden ze het wonderschone She's gone, af, een plaat waar volgens mij 10cc mede de inspiratie voor moet hebben gevonden voor I'm not in love. Een paar jaar later zou Tavares daar een grote hit mee scoren in de VS. Hun tweede hit was het al even mooie en gevoelige Sara Smile.

Rich girl was bij ons hun eerste hit, maar de lange reeks successen kwam pas vanaf het begin van de jaren tachtig. Moeiteloos regen ze de ene oorwurm aan de andere: allemaal onontkoombare popliedjes, die een miljoenenpubliek aanspraken en die ik zelf ook nog altijd graag mag horen. In de tweede helft van de jaren tachtig nam het succes af, maar met nummers als So close en Starting all over again maakte vooral Dary Hall opnieuw indruk met zijn blanke soulstem.

Deze compilatie is voorbeeldig samengesteld. Ik mis eigenlijk geen enkel bekend nummer, al vallen er natuurlijk altijd wat 'deep cuts' af op zo'n Greatest hits. Okee, twee singles ontbreken wat mij betreft: Did it in a minute (bij ons nog goed voor de tipparade) en het prachtig gezongen Don't hold back your love. Maar verder heb ik hier niets te klagen. De samenstellers hebben wat extra moeite gedaan door behalve uit hun RCA-jaren ook te putten uit de catalogus van Atlantich (hun eerste drie platen) en Arista (het latere werk), zodat je, in elk geval voor één CD, een tredelijk volledig overzicht krijgt van hun bekendste nummers.