Los Lonely Boys - Forgiven (2008)

Dit is waarschijnlijk het album waar ik al ruim drie jaar (vrijwel direct na 'Sacred' dus) op zit te wachten. Los Lonely Boys heeft zich dan ook in al die jaren genesteld als mijn meest begeerde (nog bestaande) band ooit. Het naamloze debuut van 2004 was een van de beste albums die ik heb gehoord, gevolgd door het in 2006 verschenen album 'Sacred'. Deze Tex-Mex band kenmerkt zich door heerlijke Tex-Mex rock á la Santana en vooral de kippevel brengende samenzang van de gebroeders Garza. Dat is waarschijnlijk waarom Los Lonely Boys zo veel lekkerder wegluisterd dan Santana; de samenzang. Ik kijk dan ook met zoveel smart uit naar dit album, dat ik alle andere belangrijke releases van dit jaar even vergeet. En zie hier; het nieuwe album ligt twee maanden van ons verwijderd. Naam? Forgiven. Niet moeilijk doen om titelnamen, moeten de boys hebben gedacht. De heren maken zich dan ook niet druk om 'psychologisch' doordachte teksten en schrijven gewoon over wat de moderne Amerikaanse man uit Texas bezighoud; zijn vee, zijn liefde en zijn (liefde voor) muziek. Dit soort muziek moet je kunnen meezingen. En dat spreekt me dan ook erg aan, bij Los Lonely Boys. Maar genoeg over mijn voorliefde, laten we het over Forgiven hebben. Onlangs is de single Staying with Me te vinden op myspace te vinden en dat klinkt alweer erg lekker. Niet onnodig de vernieuwing opzoeken, maar gewoon verder teren op de muziek waar de heren om bekend staan. Zo mag ik dat graag zien en horen natuurlijk. Ik zie mijzelf heel erg vaak myspace bezoeken om toch weer even voor de zoveelste keer de single te draaien. Dit plaatje beloofd wat en ik tel de dagen nu al af. Nog 52 dagen!

Dit is een lekker in het gehoor liggend plaatje geworden. Niet baanbrekend en vernieuwend, maar het is een leuk bandje.
Alleen de Spencer Davis Group cover "I'm a Man" is een beetje overbodig, maar de rest is een professioneel in inelkaar gezette mix van Rock-Roots met een Blues en TexMex sausje.

lekker album dat niet heel erg veel verschilt van andere albums van hen, maar daardoor niet minder in het gehoor ligt.
Vrolijke muziek, simpele teksten, zeer lekker gitaarwerk en goede zang.
Zoals al eerder gezegd, het is gewoon een soort van jonge Santana versie... 4*