menu

Albert Hammond - The Free Electric Band (1973)

mijn stem
3,72 (16)
16 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop
Label: Epic

  1. Smokey Factory Blues (3:25)
  2. The Peacemaker (2:38)
  3. Woman of the World (3:04)
  4. Everything I Want to Do (2:32)
  5. Who's for Lunch Today? (2:54)
  6. The Free Electric Band (3:22)
  7. Rebecca (3:03)
  8. The Day the British Army Lost the War (3:58)
  9. For the Peace of All Mankind (4:08)
  10. I Think I'll Go That Way (3:37)
totale tijdsduur: 32:41
zoeken in:
Father McKenzie
Albert Hammond had succes in de periode dat ook Leo Sayer het mooie weer maakte - en alvorens die wegzonk in zijn kleffe ballads periode.
Hammond was een uitstekend songsmid, getuige dit album. The Peacemaker, Everything I Want To Do, The Free Electric Band, Rebecca, het zijn stuk voor stuk toppers met grote meezingcapaciteiten, maar niet plat;
hammond schreef eerder ook al The Air That I Breathe, wat voor The Hollies een grote hit werd.

3,0
Dit is eigenlijk mijn eerste serieuze plaat die ik als hele jonge tiener (13 jaar) heb gekocht. De single 'the free electric band' vond ik erg leuk, peacemaker was ook niets mis mee. Later ook 'it never rains in southern california' samen met mijn broer gekocht en ook de derde plaat aangeschaft. Maar toen begon pas het echte werk van de grote prog bands uit de jaren 70, David Bowie , maar ook Kraftwerk. Dus Albert Hammond belandde totaal op een zij spoor en de plaat verdween ergens achterin een kast. Te coomercieel, te weinig diepgang. En toch... na zoveel jaren is het niet zo slecht als ik altijd dacht. Goed de productie mocht wel wat minder glad zijn, wat soberder zou de muziek goed doen. De mooie klaphoes blijf ik wel koesteren met daarop keurig de songteksten, die voor mij als 13 jarige al bijna te vertalen waren. Voor al het jeugdsentiment geef ik het drie sterren...

avatar van Running On Empty
3,5
Teacher schreef:
Dit is eigenlijk mijn eerste serieuze plaat die ik als hele jonge tiener (13 jaar) heb gekocht. De single 'the free electric band' vond ik erg leuk, peacemaker was ook niets mis mee. Later ook 'it never rains in southern california' samen met mijn broer gekocht en ook de derde plaat aangeschaft. Maar toen begon pas het echte werk van de grote prog bands uit de jaren 70, David Bowie , maar ook Kraftwerk. Dus Albert Hammond belandde totaal op een zij spoor en de plaat verdween ergens achterin een kast. Te coomercieel, te weinig diepgang. En toch... na zoveel jaren is het niet zo slecht als ik altijd dacht. Goed de productie mocht wel wat minder glad zijn, wat soberder zou de muziek goed doen. De mooie klaphoes blijf ik wel koesteren met daarop keurig de songteksten, die voor mij als 13 jarige al bijna te vertalen waren. Voor al het jeugdsentiment geef ik het drie sterren...


Eigenlijk een beetje hetzelfde verhaal bij mij, alleen ben ik ook liefhebber van het genre singer-songwriter en vind ik dit gewoon nog steeds een hele fijne plaat, net als de voorganger hiervan en de opvolger. Daarna werd het allemaal wel heel erg klef en ben ik afgehaakt.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:40 uur

geplaatst: vandaag om 07:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.