GZA - Beneath the Surface (1999)

Beats zijn natuurlijk wat minder dan Liquid Swords, maar dat was te verwachten. Hoe kon het nou RZA's fantastische productie evenaren. Als ik dan het tweede nummer hoor Amplified Sample dan gaat er echt iets in me los. Beneath the Surface, Crash Your Crew, Breaker, Breaker, Mic Trippin. Alleen jammer van die skits, waardoor ik geneigd was een 4 te geven, maar ik geef toch een 4,5

Wat een lekkere beats zeg, GZA is ook geweldig weer

Eindelijk besloten hem gewoon te kopen, aantal lekkere tracks (Beneath the surface, Publicity, Victim, Amplified sample) helaas ook paar mindere. Twijfel tussen 3,5 en 4 maar ga toch voor de 3,5 wie weet stijgt ie nog.

1112 blijf ik een vet nummer vinden. De verse van Killah Priest is echt gruwelijk gerapt!

Zojuist voor het eerst gehoord, en vind het op slag al vet, dat had ik ook met Liquid Swords.

Mist de sfeer van zijn legendarische voorganger maar klinkt op het eerste gehoor nog niet zo slecht.

Doet echt niet of nauwelijks onder voor de voorganger.

Weer een harde swagger vibe in stijlvolle omlijstingen.

Misschien vind ik deze uiteindelijk zelfs nog een tikkeltje beter dan Liquid Swords.

Vrijwel alleen rake nummers hier.

Hoe dan ook gaat het redelijk gelijk op.

Allebei knalharde platen natuurlijk.

Vind hem nu toch een stuk beter dan destijds. Misschien had dat wel te maken met de teleurstelling na het magistrale Liquidatie swords maar ja dat kon ook bijna niet anders.
Uiteindelijk is Beneath the surface een prima hiphop cd, zeker als je hem vergelijkt met het overgrote deel rotzooi wat er tegenwoordig uitkomt.

Was echt wel goed in zijn tijd.

Hiphop beleeft nu zijn gevreesde tweede golf, dit wat je noemt last level.

Maar dat kon hij toen ook niet weten.

Titelnummer en Mic Trippin' zijn de prijsnummers hier.

In 1999 was ik als 20 jarige voor de eerste keer in New York. Dit album daar aangeschaft en laten signeren door de GZA. Helaas zo zenuwachtig dat ik mijn verkeerde voor m spelde.

Mooie tijd. Op zoek naar obscure platenzaakjes in Brookyn en Queens om het lokale waar te kopen met in die tijd heel veel demomateriaal dat gratis werd verspreid op straat en in winkels. Ook heel veel mixtapes aageschaft. Meerdere bezoeken aan Fat Beats en optredens van EPMD Funkmaster Flex en Method Man.

Wu was eigenlijk toen al over het hoogtepunt heen in mijn beleving. De tweede ronde met soloprojecten waar deze plaat onderdeel van uit maakte was toch allemaal net wat minder rauw en meer geproduceerd.

Periode 93-97 blijft beste ever.