Venetian Snares - Huge Chrome Cylinder Box Unfolding (2004)

Wat ziet mijn oog, een stem van titan??? Vertel er eens wat over!

Is dat zo raar dan, dat er een stem van mij bijstaat?

Ja, als ik zo naar je stemmen kijk lijkt het me niet helemaal jouw muzieksmaak. Aan je stemmen te zien luister je dan wel weer zo'n beetje alles dus wat dat betreft is het eigenlijk niet zo verbazingwekkend. Maar ik vroeg me gewoon af wat je ervan vind, heb nog geen berichten van je gelezen bij dit soort artiesten (niet dat ik me herinner) dus ik heb geen idee hoe ik die 3 sterren moet opvatten.

Ik heb wel eens wat bij Aphex twin en Autechre gepost, maar goed: laten we het over dit album hebben. Dit is iets uit de (zoals ik het noem) categorie adhd-electronica. Veel breaks per kubieke seconde dus. Muzikaal klinkt het erg als Autechre, maar dan nog een versnelling hoger.

Drie sterren staat hier (en ook bij alle andere albums die ik 3 sterren heb gegeven) voor: leuke plaat en de moeite waard om naar te luisteren, maar niet iets om in mijn collectie te hebben.

Wat mij een beetje tegenstaat bij dit album (en dat heb ik ook bij diverse albums van Autechre) is dat het te veel als art for arts sake klinkt. Het klinkt allemaal best interessant, maar Aaron Funk heeft vergeten om er gouden melodieen, pakkende nummers en echte liedjes van te maken.

OK, das duidelijk. Ik heb het album inmiddels ook beluisterd en ik vind het weer erg OK klinken. Zal wel weer richting de 4 gaan bij mij.

Bevalt 'ie nog steeds BoordAppel?

Vrij aardig uitstapje van VS dit. Veel hectisch gepruttel, maar nooit zo hard of anarchistisch zoals hij dat meestal laat zien. Het neigt soms iets teveel naar die kale borrelsoep van Otto von Schirach, was ook direct de eerste artiest waar ik aan dacht toen ik dit voor het eerst hoorde, maar gelukkig vult Snares het geheel wel op met mooie melodietjes en ondersteunend samplewerk.

Vida is wat dat betreft een van de betere tracks (cute!) en Li2Co3 is zelfs opvallend subtiel en minimaal voor een VS track. Mooie wave, wat bliepjes hier en daar en een aantal losse bassjes op het af te maken. Lekker! "Aaron" is helemaal een geval apart. Bijna een slaapliedje namelijk, al blijven de tonen iets te lang hangen zodat het toch weer iets naargeestigs krijgt. Mooi stukje muziek wel.

Overall misschien nog wel het best te omschrijven als Xanopticon-light of Aphex Twin à la Drukqs. Leuke muziek, maar er ontbreekt net dat ene stukje identiteit en 'punch' om het écht goed te maken. Maar mooi dat VS toch andere paden verkent en bewijst meer te kunnen dan slechts gecompliceerd geros.

Goede vraag, al lang niet meer geluisterd. Er is te veel muziek .

Hier ga ik dan wel een beetje in mee. Vind dit de minste VS die ik ken. Ik ben ook niet zo'n fan van dat Xanopticon achtig gepruttel. Soms wel leuk maar niet een heel album lang. Toch zit er hier wel meer structuur in dan dat gedoe van Xanopticon. Voor nu een 3,5*.

Klinkt als een album voor mij. Die gouden melodieën vind ik toch dikwijls maar geverfd ijzer.

Ik denk het niet. Jij zal het wel een Xanopticon rip off vinden en een stuk minder goed. Maar misschien ook weer niet want met jou weet je niets zeker .

Spannend, niet ?

Niks mis met Xanopticon rip-offs verder (moet de eerste nog tegenkomen eigenlijk) zolang ze maar wat nieuws te bieden hebben. VS is zo iemand die toch interessant blijft voor mij, maar het enkel nooit helemaal kan waarmaken.

dat ingetogen bevalt me eigenlijk steeds beter. En in vergelijking met de snares tracks waar ik me de laatste tijd probeer doorheen te worstelen komt deze er toch als een van de beste door. ik begin er langzaam een beetje op terug te komen.

Deze vandaag weer eens uit de la gehaald en heb echt een vol uur genoten, met het einde van Bezcitny als geweldige climax! Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik dit nog zo gaaf zou vinden. Veel Snares albums verliezen hun glans toch wel na een tijdje, maar dit klinkt nog steeds erg strak.

Veel - en mooie - melodieën, en dat in een combinatie van warme geluiden en 'koud' geratel.
Geen overdreven meligheid zoals bij sommige van zijn albums, of beats die zo hard moeten zijn dat hij er een beetje in verdwaald. Nee, gewoon een lekker ratelende gecoördineerde chaos. Trouwens ook geen enkele missers of 'fillers' te bekennen hier.

Die 4,5* blijven staan waar ze staan. Echt een van Snares' betere albums dit.