Joe Jackson - Live 1980/86 (1988)

Schitterend live-ovezicht van de ongelooflijke carriere van deze man.

4 plaatkanten met 4 verschillende bandsamenstellingen en in 4 verschillende perioden opgenomen. 3 verschillende versies van zijn bekendste nummer Is She Really Going Out With Him. Memphis van Mike's Murder. Uitgebracht na zijn hoogtepunten Big World, Body and Soul en Night and Day.

Ik blijf die a-capella-versie van 'Is she really going out with me' maar vreselijk vinden. Verder vind ik alles hier o.k.

Dat Jackson een prima performer is kun je goed horen op deze live verzamelaar. Puike plaat.

Ik deel wel Pieter Paal's mening wat die a-capella versie betreft van Is She Really Going Out With Him, dat klinkt langs geen kanten!

****

Persoonlijk draai ik de a-capella versie van "is she really......." ook nog maar zelden maar als ik hem op de radio voorbij hoor komen, kan ik hem toch nog wel waarderen. Met name als je je tijdens het luisteren voorstelt dat je in de zaal zit en voor het eerst deze uitvoering hoort. Dan is het toch wel erg verrassend en goed. Ook de reacties van het publiek voegen dan veel toe aan het nummer.

Maar verder bevat dit album inderdaad veel betere nummers dan deze.

6 berichten pas bij deze live plaat van JJ , ik heb hem vorige week meegenomen van `n rommelmarkt voor 0,50 cent , aangezien ik een liefhebber ben van live werk kon ik dit niet laten liggen .

Schitterend live-album waar Joe Jackson zijn klassiekers met verve brengt, één van de grootste live-artiesten uit de jaren '80. Ook de songs zijn goed gekozen, al vind ik 3 versies van "Is She Really Going Out with Him?" wat teveel van het goede.

Had een doos oud lp-materiaal gekocht en deze eruit geplukt, erg goed! Aanrader, klassieker?, gewoon JJ!

4,0*

Het 2 deel van dit album spreekt me veel meer aan dan het 1e. De snellere nummers van Joe zijn nooit mijn ding geweest, en dat is hier dus ook het geval.

Wat ik wel erg fijn vind, is dat er ook nog een goede live versie van Is she really going out with him bestaat (op kant 1) en niet alleen dat hele irritante acapella nummer wat nog steeds zo populair is. Aan die versie heb ik altijd de pest gehad, en dat is nog steeds zo.
Nadeel van dit album is dat er dan wel weer meteen 3 versies op staan, vind ik persoonlijk wat overdreven.

Gemengde gevoelens dus bij dit album, maar wel een zeer mooie versie van Fools in love, daarom 3 sterren

Nog een keer gedraaid: de 2e plaat is een stuk leuker. Dat vind ik nu zeker..

De afsluiter Steppin' Out, is toch wel het absolute hoogepunt van dit album wat mij betreft. Mooie langzame versie, die muzikaal erg goed klinkt!

Blijf wel bij mijn 3 sterren
.

Ik heb altijd gedacht dat ik de enige was

Vanaf nu heb je een medestander

Genoeg mooie liedjes ,maar cd 1 is voor mij te springerig . Cd 2 maakt het dat ik een voldoende geef. Ook ik heb niks met de a-capella uitvoering van Is She Really Going Out with Him ? Liedjes als Fools in Love en Cancer hebben voor mij toch een streepje voor . Op cd 2 springt voor mij Be my Number Two eruit . Ook Steppin' Out vind ik prachtig . 3 en halve pingel voor deze

Ik ga ondanks de onnodige driedubbele aanwezigheid van Is She Really Going Out With Him ga ik toch verhogen naar 4 sterren.

De rest van de plaat is (op Got the time na) erg genietbaar.

De versie van Real man is echt zo enorm mooi. Op zich al een knap nummer, maar om 't live dan ook nog zo te brengen (en vast te leggen op een plaat) is minstens zo knap.

Het album brengt een mooi overzicht van 's mans carriere tot dan, en dat is best indrukwekkend te noemen.

Van de 3 versies vind ik niet de a capella, maar de akoestische het meest irritant. Met dat rare fluitje en de trekharmonica, skipmomentje. Verder 'n prima live registratie van JJ in zijn toptijd.

Een wat onsamenhangend live album van Joe maar desalniettemin voorzien van prachtige muziek met een uitstekende begeleidingsband.
Wat ik jammer vind zijn al die fade outs om de paar nummers, had liever een aaneengesloten live plaat gehoord.
Aangename verrassing was voor mij het nummer Memphis daar was ik namelijk niet bekend mee.
Tevens prachtige uitvoeringen van Fools In Love, Cancer en de fraaie ingetogen afsluiter Steppin Out.

Joe Jackson is een artiest die zijn carrière lang dingen heeft gedaan die niemand verwacht en daar zeker fans mee van zich heeft vervreemd. Wie verwachtte na 'Beat Crazy' 'Jumpng Jive'? Of een soundtrack of een klassieke plaat? Ik denk echt niemand. Zelf haakte ik af bij 'Big World' en daarna was ik, het uit stapje 'IV' met de Band daargelaten, klaar met de mans muziek. Tot 'Fast Forward' en daarna 'The Fool'.

Deze live registratie toont aan dat Jackson ook iedere tour zijn muziek echt anders invult. Hij was klaar met de (post) punk van zijn eerste drie albums. De muzikaliteit van de Band is al enorm, maar daarna gaat het naar virtuositeit, Dus daarom drie versies van 'Is She Really Going Out With Him'. Dat had waarschijnlijk ook met andere nummers gekund, maar deze valt het meeste op en leverde zijn grootste top 40 hit op.

Ik heb Joe Jackson in totaal vier keer live gezien. Allemaal een fantastische ervaring. Deze liveplaat onderstreept dat nog eens. Prachtig opgenomen en soms zo verrassend, maar vooral weergaloos gespeeld.

Onsamenhangend... Tja, ik kan me er wel iets bij voorstellen als je dit album integraal afluistert. Het werkt beter op vier afzonderlijke plaatkanten, wat in het LP-tijdperk natuurlijk de oorspronkelijke opzet was. Het zijn vier verschillende concerten, elk met een heel verschillende aanpak. Daardoor kan het totaal wat fragmentarisch overkomen, maar als je dat in het achterhoofd houdt, snap je wat een knappe prestatie Joe Jackson hier eigenlijk levert. Vandaar ook drie versies van zijn bekendste nummer; wat voor mij een klein beetje voelt als overkill, maar in de context van de gedachte achter deze plaat begrijp ik het ook wel weer. Ik beluister dit album dan ook het liefst in vier afzonderlijke delen.

Groot bewonderaar van The Angry Young Man. Sinds ik Beat Crazy in de zomer van 1982 beluisterde en de tape grijs heb gedraaid kan de man niet meer stuk bij mij. Beat Crazy staat al sinds mensenheugenis in mijn Top 10 en daar blijft ie. Ik ben ook verrast dat de man zich is blijven ontwikkelen. Night And Day bijvoorbeeld, mijn eerste zelf gekochte elpee in de kerstvakantie van 1982. JJ doet nooit lang hetzelfde en dat is hier ook prima te horen al realiseer ik me goed dat het album geen geheel is maar snapshots van 4 tournees in de jaren '80. Ik heb de man in de jaren 0 en 10 diverse malen zien optreden en het optreden op 1 oktober 2010 in de Oosterpoort is mij het meest memorabel. Mijn vader lag op sterven en ik zat er helemaal doorheen. Met mijn lieve schoonzus (die net weduwe was) toch gegaan en het concert bracht ons zo veel geluk en energie ik vergeet het nooit meer. Vier dagen later is mijn vader vredig heengegaan.