Kenji Kawai - Kôkaku Kidôtai 2: Inosensu (2004)

Daar heb ik dan weer faliekant overheen gekeken Bedankt, dat wordt een bestelling!

Toen ik een jaar of vijf geleden voor het eerst het vervolg zag op mijn toenmalig favoriete anime kreeg ik het gevoel dat het typisch een sequel was: visueel gedetailleerder, een nog minder te volgen verhaallijn en een soundtrack die met meer toeters en bellen op de oorspronkelijke soundtrack voortborduurt. Door de jaren heen ben ik dit anders gaan zien omdat ik mijn filmsmaak en mening over film in het algemeen aan het hervormen was, en op het moment dat ik hier definitief mijn weg in had gevonden besloot ik om de soundtrack een kans te geven als een op zichzelf staand iets.

Want Kawai's score voor Ghost in the Shell is de enige soundtrack die ik los van de film erg boeiend vind. Het vooroordeel dat de soundtrack voor Innocence zwakker zou zijn, was volledig uit de lucht gegrepen: Kawai slaagt er alweer in om een score af te leveren die ik los van de film kan luisteren en kan waarderen. Sterker nog: het koor in de The Ballad of the Puppets-trilogie vind ik mooier dan die op de vorige score. Niet alleen qua melodie, maar ook qua sfeer, timing en structuur. De meesterlijke vocalen klinken bijna koninklijk; dat in combinatie met de stevige drums die vol zelfvertrouwen extra kracht aan het koor geven en die lichte drone die af en toe de kop op steekt maken dit uiterst effectieve tracks. Fantastisch is ook het einde van The Ghost Awaits in the World Beyond; een herinnering aan het origineel dat perfect is getimed.

De twee jazzy liedjes zijn, zoals ik hierboven heb gelezen, een geforceerde truc om de score bij een groter publiek aan te prijzen. Desondanks vind ik het iets hebben, een absolute meerwaarde aan de toch al niet misselijke score. De sporadische, kille geluiden die ik van GitS kende zijn terug, maar niet in de interessante vorm die ik gewend was. Mijn inziens vallen de tracks Dungeon, Type 2052 "Hadaly" en Etorofu wat tegen. Of beter gezegd: ze worden wat overschaduwd door de rest.

Verder valt ook Attack the Wakabayashi op, als actietrack die ik niet op GiTS heb gehoord, en met een heerlijk vol geluid. Hoewel ik de kalme score van GitS prefereer boven de score van Innocence, ben ik tot de conclusie gekomen dat ik een meer aangeklede versie van de GitS-score niet als negatief ervaar. Eigenlijk ben ik gewoon ontzettend blij dat Kawai dit gedaan heeft. Voorlopig hou ik het op 4 sterren, die neigen naar 4,5. Binnenkort maar weer eens de film uit de kast pakken en me concentreren op de muziek.

Deze score vandaag beluisterd en alsnog mijn stem gegeven want het blijft natuurlijk schitterende muziek van Kawai. Vooral de drie Kugutsuuta tracks, om kippevel van te krijgen zo mooi. In tegenstelling tot de score van 'Avalon' is deze sountrack minder als je hem afzonderlijk van de film beluistert en dat komt omdat Kimiko Itoh op een paar tracks haar zangkunsten - zij doet dat niet onverdienstelijk trouwens - moest vertolken. Is misschien wel niet storend in de film maar wel op deze soundtrack. Het past er gewoon niet in. Het lijkt mij daarom het beste bij het beluisteren van deze prachtige muziek van Kawai deze nummers te skippen en ze gewoon afzonderlijk te beluisteren.

4,5*

Zie hier een live uitvoering van het magistrale Kugutsuuta Kagirohi Ha Yomi Ni Mata Muto. Als ik iets een live zou willen horen is het deze compositie wel.