Bobby Goldsboro - Honey (1968)

Honey kwam onlangs voorbij op de autoradio en is een an de weinige liedjes die ik ken van Goldsboro. Vanuit het perspectief van een weduwnaar geschreven. Voert her en der lijstjes aan die slechte composities behandelen heb ik begrepen. Eigenlijk verbazingwekkend dat dit uit 1968 komt, ik vind het persoonlijk klinken als iets uit 1960 of daaromtrent. Dat is ook al niet echt positief. Ik hang hier geen waardering aan want de rest ken ik niet, tenminste niet de versies van Goldsboro.

Honey was een onwijze grote hit in Amerika in 1968. Nummer 1 voor maar liefst 5 weken in de Bilboard Hot 100 !!. Verschrikkelijk zoetsappig but what the heck.

Er is maar één stem op dit album uitgebracht. Ik ken vooralsnog alleen Honey, een countrysmartlap dat ik best kan waarderen (net niet te zoet).

2, 7 ,9 en 10 zijn waarschijnlijk covers.

Dit is een nogal mellow en middle-of-the road klinkend album, nlkink, en om die reden waarschijnlijk wat minder toegesneden op jouw smaakpapillen. Ik kan me verder heel goed voorstellen dat Honey als sentimentele draak wordt ervaren, maar eigenlijk vind ik het wel een aardig nummer. En dat "aardig" geldt wat mij betreft voor het gehele album. De covers van Little Green Apples van O.C.Smith (maar geschreven door Bobby Russell) en By The Time I Get to Phoenix van Jimmy Web en bekend van Glen Campbell doen echter onder voor de originelen.

Het album werd in 1998, samen met Summer (The First Time) door BGO Records op cd uitgebracht.