µ-Ziq - Bilious Paths (2003)

Oh my.. wat een verrukkelijke muziek zeg. Ben echt te laat begonnen met me te verdiepen in dit soort sample knutsel bliep knars artiesten. Ontzettend gevarieerd album bovendien. Luister het Hellfish-achtige Silk Ties en vervolgens het dromerige Aec Merlin achter elkaar en je weet genoeg. Topper dit!

Bedankt Goodfella. Inderdaad een enorm lekker album zo te horen. Alleen is het nummer dat je kiest om naar Hellfish te linken nogal vreemd. Grap Nut Beats (Pt.1) - ik had het al onder de naam Witch Cunt - is namelijk een direkte mix van Witch Hunt (Bastard Sonz of Rave).

Verder heerlijk album, nog even wat luisteren en we komen wel met een waardering aanzetten.

Ja klopt, viel mij ook al op. Maar Grap Nut Beats (Pt.1) is toch een veel liever nummer dan Silk Ties? Deed me op die sample na nou niet direct denken aan Hellfish & Producer moe'k zeggen . Silk Ties heeft in z'n geheel echter wel wat van bijvoorbeeld Toilet Wars, vandaar de vergelijking.

Heb je wel gelijk in, Silk Ties is nogal wat harder, en bevat ook nogal wat voicesamples die Hellfish door z'n nummer gooit. Al zou ik er Toilet Wars niet bijhalen. Dat nummertje is net wat te heilig

B1 - DJ Producer Vs Mike Paradinas - Which Cunt (µ-Ziq's 6-8 Rmx).MP3 . Da's het nummer (uitgebracht op Rebel Scum (10) - DJ Producer - Interpretations EP). Beetje vreemd, want volgens mij net hetzelfde als Grape Nut Beats (Pt.1), afgezien van de lengte. Moest iemand trouwens het covertje van die EP hebben, doorsturen please. Zoek die al een tijdje toe te voegen

Mike Paradinas is een getalenteerd man. Punt. Niet enkel heeft hij enkele zeer goedlopende projecten achter z'n naam staan (zoals µ-Ziq en Kid Spatula), zijn kindje Planet Mu is één van de meest toonaangevende music labels in de IDM/experimental scene. Van Hellfish tot edIT tot Venetian Snares, de man weet wat talent inhoud.

De sound van µ-Ziq op Bilious Paths klinkt als een coctail van invloeden van de artiesten op het Mu label, verwerkt tot een geniaal album. Het opent in ieder geval lekker met "Johnny Maastricht". Een wat rustige track die steeds op de rand van openbreken staat, maar het nooit echt doet. Veel gepruts met beats en claps over licht onderdrukte voice samples en waves vormen de basis voor een zeer gevarieerde track. Een beetje onorthodox misschien, maar het bouwt wel een zeer leuke spanning op. In "Meinheld" speelt µ-Ziq met cute melodieën, bijna zoals Aphex Twin op het Richard D James album deed, maar met hardere samples als invulling. Ratelt stevig door, wat zorgt voor een zeer mooi contrast. Topper voor mij. Ook "Siege Of Antioch" speelt met dit contrast, maar in plaats van leuke melodietjes worden er wat melancholischere waves gebruikt. "Octelcogopod" doet me eerder terugdenken aan de Orbital van In Sides. Mooie layering van klanken en melodieën, al is Orbital in het algemeen wat dansgerichter. In "On/Off" waagt µ-Ziq zich aan voice sample geklooi. Weird bewerkte samples over lieflijke melodieën en heel wat geglitch. Zeer sterke track.

Uit "Silk Ties" blijkt duidelijk dat µ-Ziq ook het hardere werk niet schuwt. Zoals Goodfella al aangaf duidelijk geïnspireerd door Hellfish's werk en met veel klasse tot een goed eind gebracht. Stevige basses, lekkere samples en veel voice sample geklooi maken dit tot een heerlijke track. "Aec Merlin" is heel wat melodischer en chiller. Zeer mooi tussendoortje om even op adem te komen want in "Grape Nut Beats Pt1" mag Producer eraan geloven. Zoals hierboven al gezegd ook reeds uitgebracht onder een andere titel, en in wezen een directe remix van Witch Hunt. Echt geniale track die voor mijn part het origineel weet te overtreffen. Mijn favoriete track van dit album.

Om het album af te sluiten schakelt µ-Ziq een versnelling lager (qua tempo althans). "Grape Nut Beats Pt2" is nog redelijk bassy, maar Mouse Burns laat het gedreun volledig links liggen. Mooie, maar wat obscure, waves dienen als basis voor veel glitchy en zenuwachtige ritmes. "Fall Of Antioch" laat ook die glitches vallen en wat overblijft is een lekker ambient trackje. Zeer mooie waves en rustige sferen, zo ook op de afsluiter "My Menegegus", al worden die hier wel vervolledigd met enkele rustige bassritmes. Zeer mooie afsluiters van het album allemaal.

Ofwel heeft Paradinas hier nauw samengewerkt met verschillende artiesten, ofwel is hij een meester in het kopiëren van stijlen, zonder ze klakkeloos over te nemen. Het album voelt als ééén solide geheel aan, maar is enorm gevarieerd. Geen enkele track die vervelend klinkt of hier niet thuishoort. Voor een echt 5* album mist dit misschien net wat echte knallers, maar de 4.5* die ik geef zijn zeker verdient. Een klein meesterwerkje. Dank Goodfella

Daar zijn we hier voor toch

Probeer trouwens ook 's Tango 'N Vectif. Sinds kort in m'n bezit en op het eerste gehoor was Paradinas z'n tijd daar lichtjaren vooruit. Schrik dus niet van het jaartal, hehe.

Geweldig album! Goed samenhangend geheel terwijl het erg afwisselende nummers zijn. Het is ook trouwens het enige album van µ-Ziq waar ik geen een nummer van skip.

Mijn top 3 van dit album:
1. Meinheld
2. Grape Nut Beats (Pt.1)
3. Siege of Antioch

Duidelijk een 4.5, ik ga me toch maar eens wat verder verdiepen in de andere albums van µ-Ziq.

Vandaag weer eens opgezet. Eigenlijk nog steeds een erg vermakelijk album, valt beter dan ik had verwacht na zo'n lange tijd. Met vlagen goed hard, maar de kenmerkende µ-Ziq melodieën die her en der in het album naar voren komen maken het geheel wat luchtiger.

Samen met Lunatic Harness (die nog wat toegankelijker is) toch wel z'n beste werk als je het mij vraagt. Erg jammer dat hierna alleen het uiterst zwakke Duntisbourne Abbots Soulmate Devastation Technique nog volgde en het verder stil bleef.

Mijn favoriet van dit album was altijd Meinheld, maar nummers als Grape Nut Beats (Pt.1) en Aec Merlin doen hier zeker niet voor onder. Ook het beheersde My Mengegus doet het perfect als afsluiter.