Eric Dolphy - Berlin Concerts (1978)

Zijn begeleiders zijn niet top of the bill maar Dolphy zelf is heel overtuigend. Echt formidabel is hij live met Coltrane in de Village Vanguard en als lid van Mingus' sextet at Cornell 1964. Kwikzilver. zo beweeglijk.

Bezetting: Eric Dolphy (alt saxofoon, bas klarinet, fluit), Benny Bailey (trompet), Pepsi Auer (piano), George Joyner (bas), Buster Smith (drums), opgenomen in 30 augustus 1961 in Berlijn door SWF.

Niet zijn beste livewerk, maar nog steeds echt heel erg goed. Een goede band, toch wel goede live sound (geen bootleg), en Benny Baily (die ik verder niet ken) en Pepsi Auer (idem) spelen ook wat fijne solo's. De ritmesectie (piano, bas, drums) houden het tempo goed bij, gewoon hard-bop dus.

De solo's van Dolphy zijn natuurlijk fantastisch en ook hier een mooie solo op de basklarinet in God Bless the Child.

Andere songs dan op die vele andere liveplaten, plus het is een dubbelaar, dus goede waar voor je centen. Bij Enja hebben ze ook hun best gedaan er een mooi pakketje van te maken, en de persing is meer dan prima. Wat een geluk dat Europeanen deze voor een redelijke prijs in huis kan halen.

Enja Records (fijn Duits label) heeft al dit fraais in 1989 ook op cd uitgegeven. Geen idee of die nog is te bestellen. Bij mij staat ie in ieder geval in de kast. Zoals hierboven al vermeld is het niet Dolphy's beste concertwerk. Maar het is altijd een genot om hem te horen soleren. Hoe, waar of met wie dan ook. Onbetwistbaar mijn favoriete blazer. De geluidskwaliteit van de cd is overigens ook dik in orde.

Jammer alleen dat Doplhy zo weinig liefhebbers heeft. Ik heb een zwak voor blazers die meerdere instrumenten ter handen nemen, zo ook Yusef Lateef, maar zijn werk is grilliger.

Een moderne artiest die Dolphy als inspiratiebron heeft en ook echt goed werk aflevert is Mai Sugimoto - MusicMeter.nl