Sacramentum - Far Away from the Sun (1996)

Wat een platen werden er toch gemaakt in de jaren 90, op metal gebied lieten alle grootheden in alle genres het hopeloos afweten, behalve in de Black Metal. Dit is er ook weer zo eentje die ik uit de vergetelheid heb opgedoken. Wegens over-aanbod, heeft deze band/plaat nooit de aandacht gekregen die ze verdiende. Dat neemt niet weg dat dit een heerlijke black/thrash plaat is die zich moeiteloos kan meten met 'Storm of the Light's bane' van Dissection, dat is ook gelijk een beetje het nadeel van deze plaat, het zo ook zomaar een Dissection plaat kunnen zijn. Verder niks dan lof, over dit werkje.

Het andere grote probleem van deze band is trouwens dat zij dit niveau niet vast hebben weten te houden, The Comming of Chaos was nog wel een goede plaat herinner ik me, maar het daaropvolgende Thy Black Destiny heeft me nooit echt kunnen bekoren. Die laatste heb ik vandaag geprobeerd, maar ook vrij snel weer afgezet ik zal The Comming of Chaos ook eens op zetten deze week.

De magie van de oude Dissection werd aardig benaderd door Sacramentum. Die kwamen met van die melodieuze Gotenburgtoestanden en gingen dat vermengen met wat vleugjes blackmetal. Dat deed Sacramentum dus ook. Schaamteloos kopiëren is het eigenlijk. Maar ja, Far Away From The Sun is toevallig wel echt heel goed. En er komt zeker wat van die zwarte magie van het schijfje afdwarrelen. Over het algemeen is Sacramentum hier net een tikkeltje onstuimiger dan Dissection. Wellicht dat dat deze onderscheidende factor de
redding is. Net als het stilvallen van Dissection zelf natuurlijk.