Mijn gedacht over dit album.
Het ligt wat in het verlengde van de 2 voorgaande albums(sinds de reunie).
Het eerste nummer is wel knap, met gitaareffecten en stevige drum, de zang lijkt niet helemaal te passen, maar dat went wel.
Het 2e nummer begint niet echt fantastisch, het wordt daarna wel een vrij degelijk rocknummer maar eerder in een melige jaren 80 stijl.
Lamorna is een mooi acoustisch stukje.
Doctor kool heeft een stevig begin maar wordt erna net zoals King of the Deep wat flauw vergeleken met de vroegere Nektar normen. Het is ook wat lang.
The Iceman vind ik het beste van het album, doet me wat denken aan Land of Confusion van Genesis.
Where are you now klinkt wat opgewekter en heeft zijn stevige momenten.
De 2 Book of Days nummers zijn rustiger en klinken best wel goed als afsluiter.
Samengevat vind ik het geen hoogvlieger maar een beetje wat je kan verwachten van Nektar dezer dagen.
Het vroegere werk klonk veel voller en steviger maar dit is best beluisterbaar.
De songs zijn wel sterk geschreven maar de uitwerking mist ziel.
Voornamelijk de drums klinken alsof ze zo uit een doosje zijn getoverd.
Erg zonde, want Roy is lekker op dreef (Doctor Kool herbergt weer klasse-gitaarwerk)