Jakob Dylan - Seeing Things (2008)

ben benieuwd! Rick Rubin achter de knoppen belooft wat

It maybe has a pitchfork, maybe has a tail, it's hungry as hell, evil is alive and well, in the distance is a kingdom, het lijkt verdikkeme wel een hel-en-verdoemenis preek van een vooroorlogse dominee. Maar wacht eens even, "the enemy is subtle, how we are so deceived", "the devil's shining light it can be so blinding", de appel is gewoon niet ver van de boom gevallen. Tekstueel dan, Jakob's melodietjes zijn zeker niet slecht maar missen nog het volkslied-achtige meezing gehalte van papa's songs. Ook is Jakob meer een mooizanger en perfectionist dan pa, dus zonder de kenmerkende rafelrandjes die maken dat Bob's ledjes na duizend keer luisteren nog steeds kunnen verrassen. Ik heb Seeing Things nu een paar keer gedraaid en het is wel heel sfeervol, een absolute verrijking van het werk van een man op middelbare leeftijd die op gracieuze wijze en zonder zijn tieneridooljaren te verloochenen nieuwe wegen inslaat. Als Jakob erin slaagt om in de toekomst zo dicht bij zichzelf te blijven als op dit veelbelovende solodebuut, things should start to get interesting right about now …..

Heel benieuwd naar dit solo album van Bob's zoon.

Vond de Wallflowers wel tof.
De eerste nummers van Jakob's album klinken alvast veelbelovend.

Lekker plaatje

Hier ben ik ook zeker benieuwd naar. Is dit gewoon een eenmalig solo-uitstapje of bestaan The Wallflowers niet meer? Samen met die groep heeft hij voor erg fijne nummers gezorgd (One Headlight en de Bowie-cover Heroes). Op mijn nog-te-luisteren-lijstje hiermee

oh! zoontje van grote mijnheer Dylan??? Dit moet ik zowiezo checken!

Kijk hier eens naar, hoeveel beter live-muziek kan zijn dan plaatopnames,

y o u t u b e . c o m / w a t c h ? v = 8 c F Z f a z i Y E k

ik heb dit op een dvdtje gezet, kijk er al dagen naar, kan het wel 100 keer zien en horen, prachtig !!

http://www.youtube.com/watch?v=8cFZfaziYEk
Deze bedoel je?

Ben er zelf helemaal niet kapot van.
Liedjes zijn het allemaal net niet. Niet heel slecht of storend ofzo, maar vooral zo nietszeggend, en voortkabbelend. Er gebeurt geen reet.

Zijn stem is erg 13-in-een-dozijn, en van de teksten moet hij het ook al niet hebben.

Natuurlijk is het moeilijk om geen vergelijking met pa te trekken (waar ik een groot fan van ben), maar toch... Ik denk dat Jakob zonder 'de naam' nooit verder was gekomen dan z'n eigen zolderkamer.

De nietsverhullende productie van Rick Rubin werkte goed bij o.a. Johnny Cash. Maar hier werkt het juist averechts: Cash had een oneindig boeiend stemgeluid, waardoor sobere instrumentatie geoorloofd was. Bij Jakob klinkt het juist heel erg kaal. Zijn stem leent zich niet voor een sobere benadering, dan valt 'ie door de mand.

nee, dit plaatje kabbelt inderdaad maar rustig verder en onze jakob komt nog niet tot aan de enkels van z'n pa , weg ermee

te eentonig. nummers spreken me niet aan en hebben geen tot nauwelijks uitstraling.

2.5

Waarom zoveel gezeur over zijn pa? Loszien van Bob Dylan geeft je vast een veel betere ervaring dan dat je hem met hem vergelijkt...
Ik vind het een lekkere plaat.

ps. zijn pa is wel duizendmaal beter, maar ach. Niet iedereen is Bob Dylan, helaas - zelfs als je familie bent .

Ik vind deze plaat anders wel 10 keer beter dan deze: http://www.musicmeter.nl/album/7792

Ik ga geen cliche verglijking maken tussen Bob en Jakob Dylan. Ik vind het een erg rustige plaat met leuk gitaar en zang werk. Het trekt niet gelijk de aandacht en is niet vernieuwend maar dat hoeft ook niet. Een erg leuk cdtje voor savonds. Hij krijgt vier punten.

Daar lijkt het wel op inderdaad. Maar ach, waarom vergelijken. Jakob Dylan heeft een mooie stem die mij sterk aan Marc Cohn doet denken.
Zijn songs zijn eenvoudig maar doeltreffend. Van zijn eerdere werk ken ik niets, dus ik begin hier helemaal blanco met hem.
Evil is alive and well en valley of the low sun zijn een heel goed sfeervol begin. Ook War is kind, on up the mountain en this end of the telescope zijn echt mooie songs. Jakob Dylan's teksten zijn echter niet erg duidelijk voor mij (dat heb ik bij Bob ook vaak hoor) maar hij speelt wel mooi met taal en beelden.
Ik ben benieuwd wat we nog meer gaan horen van de jonge Dylan. Zou wel eens een grote kunnen gaan worden. Hoewel dat weinig zonen van beroemdheden in het verleden echt gelukt is. Ziggy Marley Julian Lennon maar ook een Jordi Cruyff. Zo'n naam is dan toch eerder een last denk ik. Maar misschien gaat het Jakob lukken. Ik hoor er in ieder geval wel veel talent in.

Draai dit album toch nog steeds met veel genoegen. Liefst op een moment dat ik even lekker onderuit wil hangen en geen herrie aan m'n kop wil. Jakob heeft zo'n prettig rustig stemgeluid waar ik naar kan luisteren zonder dat ik zijn teksten hoef te volgen. Een stem die nou eens niet de aandacht trekt.
Ik ben ook pas begonnen voor het eerst naar The Wallflowers te luisteren, hun laatste cd. Had iets meer het folky geluid van "Seeing Things" verwacht, maar dat is het bepaald niet. Beetje jammer, maar ik moet the Wallflowers nog een paar kansjes geven.

saai.

misschien een leuke soundtrack voor een film over verveling...?

Hoe is het mogelijk zo'n negatief oordeel ? Waar hou jij dan van? Zeker niet van rustige muziek c.q. folk.
Mooie warme stem, prachtig akoestisch gitaarspel, teksten die veel bij me oproepen. Ik draai hem graag op de fiets.

Gewoon een lekkere luisterplaat, de nieuwe Jakob Dylan is nog ietsje beter.

Een vergelijking maken tussen Jakob en zijn vader Bob Dylan heeft mijn inziens niet zoveel zin. Ik hoor maar weinig overeenkomsten en het meeste wat deze heren echt bindt zijn de genen en het DNA. In de band The Wallflowers vond ik Jakob Dylan al een zeer aangename zanger, tekstschrijver en muzikant. Met name het album ”Bringing Down the Horse” reken ik tot een van mijn favorieten van de jaren 90. Solo neigt Jakob Dylan meer naar folk. Oké, toch een overeenkomst gevonden met de muziek van zijn vader. De liedjes op ”Seeing Things” zijn sober, maar mooi om naar te luisteren. Net als zijn stem, ondanks de beperkte variatie. ”Seeing Things” vind ik zeker geen hoogvlieger, maar wel eentje die bijzonder genietbaar is in het folk genre. Mooie intieme luisterliedjes met een warme stem en mooi gitaarspel. Als je niet van rustige muziek houdt, kan ik me voorstellen dat je dit al snel als saai zult bestempelen. Persoonlijk kan ik rustige muziek op zijn tijd erg waarderen en in die context is ”Seeing Things” gewoon een prima album.

Zeer prettige plaat van de zoon van de grote Dylan, die je vooral op z'n eigen merites moet beoordelen en niet vergelijken met het werk van zijn vader. Dat is van een andere orde. Mooi gezongen en gespeeld, Jakob is wellicht zelfs een betere gitarist dan Bob. Hier en daar klinkt een vleugje van de jonge Springsteen, Neil Finn en Elvis Costello.