Hammerfall - Masterpieces (2008)

Toch beetje een hype, dit is ook weer een coveralbum. o.a. Ozzy en Queensrÿche hebben ook al zoiets gedaan.

en Def Leppard.

En guns 'n roses, en overkill, en zo kan ik nog wel ff doorgaan. Normaal heb ik het niet zo op coveralbums maar de covers die hierop staan die ik ken zijn wel van een bijzonder hoog nieveau. Wat ik zo zie is iig de eerste helft van de plaat als als B-kant op diverse singels verschenen. Ik koop al een tijdje geen singles meer dus van de tweede helft weet ik et dus niet.

Het is echter geen goed teken aan de wand dat er eerst een verzamelaar en vervolgens een cover album uitkomt. Het lijkt wel of ze hun contract met NB uit moeten dienen. Ik heb zo het vermoeden dat het misschien wel een beetje zou kunnen rommelen binnen de gelederen van de hamermannen.

BREAKING THE LAW hebben ze wel eens live gespeeld.

Zelfs Six Feet Under

als je net als ik in de 40 bent, vind je dit soort albums wel prettig, draai het meestal als ik met een klus bezig ben.
de playlist is ook niet verkeerd.

Zowat alles op dit album is al als b-side of op één of ander tribute album verschenen. De enige drie nieuwe nummers staan op het eind van de cd. Leuke covers, daar niet van, maar wel een heel erg overbodige release omdat je als Hammerfall of metal fan toch wel al gemiddeld 75 percent in je bezit hebt.

Heb hem onlangs dan toch maar aangeschaft (lag al een tijdje in de planning maar het kwam er maar niet van). En ik moet zeggen dat ik me kostelijk weet te vermaken met dit schijfje. De plaat bestaat louter uit hoogte punten, jammer dat de nummers niet door de heren zelf geschreven zijn.

Het hoogte punt van de plaat zijn voor mij wel de eerste 9 á 10 nummers, nummers die opgenomen zijn in de begin periode van de hamermannen.

Al met al een leuk zoethoudertje voordat de nieuwe plaat uit gaat komen.

Overigens vind ik dat de band niet echt overkomt op nummers als Detroit Rock City, Youth Gone Wild en We're Gonna Make It. Daar missen ze toch net een beetje de attitude voor van een band als Kiss of Twisted Sister. De covers zijn op zich best okay maar het past niet echt in het HF plaatje/imago en missen net dat laatste zetje wat bvb Ravenlord, Breaking The Law of Child Of The Damned wel super covers maken.