Photek - Solaris (2000)

Pfffffff, wát een grote tegenvaller zeg. Modus Operandi van Photek is héél anders dan dit suf spul. De openingstrack "Terminus" zet de toon voor de rest van het album. Zouteloze, ongeïnspireerde en zelfs amateuristische drumtrackjes.

Het geheel klinkt echt heel kinderlijk en verschrikkelijk makkelijk geproduceerd. Dit moet haast wel in 1 héle regenachtige zondagmiddag gemaakt zijn. Geef mij Modus Operandi maar... weg met Solaris.

Hmja tis niet wat.

inderdaad, te veel 'gemakkelijke' tracks
hier en daar een zweem van talent
maar jammer genoeg is meer dan de helft van de nummers wegwerpbaar

Zwakke plaat, enkel 'Terminus' doet het voor mij.

duidelijke taal

Photek kon zelf niet goed meer luisteren naar zijn perfect gelaagde geluidsstroom, zo las ik in een interview en wilde om die reden beslist geen Modus Operandi 2 maken.
Nou ik waarschijnlijk wel. Maar op zich is het best gewaagd om na een succesvolle drum&bass plaat je stijl behoorlijk te veranderen. En dat deed hij. Photek keerde terug naar zijn oude liefde voor house en breakbeat.
Voor de fans die graag Modus Operandi 2 hadden willen horen is dit waarschijnlijk geen goede plaat. Voor de mensen die benieuwd zijn hoe Photekj een andere stijl produceert is dit best een leuk album. Niet zijn sterkste plaat maar er staan toch een aantal stijlvolle producties op. Halogen is mijn persoonlijke favoriete track.

Lekker zwoel zomerplaatje

Berichten verplaatst naar Photek

Dit onstijgt over het algemeen de grauwe middelmaat niet. Had moeite om het uit te zitte soms. Al is de productie wel goed.

De tracks met Robert Owens trekken hem net naar de drie sterren.

Chille track inderdaad en stijgt voor mij ook boven de rest uit. Dubby nummer dat wat weg heeft van de muziek van Scorn, maar dan iets minder donker.

Weet iemand waarvan de Italiaanse tekst in 'Glamourama' vandaan komt? Een sample uit een film waarschijnlijk?

Mine To Give blijft wel een heerlijke plaat hoor.

Niet zo slecht als sommigen beweren, maar echt goed wil ik het ook niet noemen. Het album is zelfs wat aan de saaie kant. Dat heeft wellicht te maken met de kille, afstandelijke sound. De house nummers zijn weinig opwindend. Robert Owens kan me gestolen worden. Hij voegt niets toe aan deze plaat. Nummers zoals Terminus, Junk, Infinity en Lost Blue Heaven vermijden gelukkig een slechte score. Wel een mooie hoes.

Precies, ontzettend lekker nummer.

Terminus is een vette breakbeat track. Mine to Give kan 'old skool' / classic house liefhebbers wel bekoren vanwege Robert Owens. Maar hier houdt het wel mee op.