Never Known - Twilight's Last Gleaming (1998)

Ik ken alleen de opvolger ON THE EDGE OF FOREVER van Never Known. Die is meer dan aardig. Subtiele semi-dark ambient van Italiaanse componist Andrea Marutti.

Naast Never Known heeft Marutti ook muziek uitgegeven onder zijn eigen naam (de cd THE SUBLIMINAL RELATION BETWEEN PLANETS - zeer Lustmord achtige, lang uitgerekte, donkere soundscapes) en onder de naam Amon (bekend van de 'minimal ambient' albums THE LEGACY, EL KHELA en FOUNDATION.)

Eindelijk na lang lang zoeken een origineel exemplaar van Twilight's last gleaming gevonden.
Helaas is mijn mening echter niet onverdeeld positief.

Deze eersteling van Never Known schippert met zijn monotone, ijle klanken tussen het echte minimalistische werk van Amon (hoofdact van componist Andrea Marutti) wat niet minder dan briljant is - luister maar eens naar de dubbelaar Foundation - en het wat meer dynamischer klinkende tweede album van Never Known, On the edge of forever.

Marutti's grootste talent is het 'dreigende', 'diepe' minimalisme dat hij tot in de vingertoppen beheerst.
Zijn solo plaat The subliminal relation between planets, hierboven in mijn eerste bericht al eens aangehaald, is ook zo'n uitmuntende compositie geworden.
On the edge of forever, van Marutti's zijproject Never known, is wat afwisselender en dynamischer.

Zoals gezegd zweeft Twilight's last gleaming ergens tussen deze twee uiterste, alsof Marutti niet precies wist welke kant hij uit wilde. Men blijft dan wat verdwaasd ronddwalen zonder echt vooruit te komen...