Kane - February (2004)

Eerste keer luisteren erg relaxed........4.0......maar na nog twee keer worden de versies toch wel erg traag......en langdraderig......3.0

Hoe Dinand in het nummer "where do I go now", "where do I go now?" zingt, ontroerd me. Hopeloos verdwaald in de oneindige velden van het leven. Radeloos, machteloos, levenloos, hopeloos, zinloos... Zo'n gevoel heb ik ook wel vaak. Wat moet ik doen, waarom ben ik hier, waarom gaat alles zoals het gaat, wat is de zin van mijn leven?

Zo is er eigenlijk helemaal niets aan, dat langzame gedoe van Kane irriteert!!!!

lekker voor een lome warme zondag in de tuin of om het balkon...
dit album heeft me positief verrast. 3,5 ster

Met materiaal van 2 cd's uiteindelijk 2 enkele cd's , 2 dubbel cd's en 2 dvd's uitbrengen heet uitmelken.

Het echo-apparaat staat net iets te vaak aan (aan, aan, aan, aan...).

Kane is het slechtste aftrek wat betreft rock. Totaal niet origineel. In EEN woord: KUT!!

Mee eens! Ik ben he-le-maal GEEN kane liefhebber, vind het persoonlijk eigenlijk bagger. Maar je kent het he.. het vrouwtje... die vindt Kane helemaal geweldig. Dus heb ik, om punten te scoren, de dvd gekocht (een van de weinige keren dat ik naar de Free Record Shop ben geweest maar deze plaat kopen bij mijn eigeste Sounds, waar ze me redelijk goed kennen, kon ik echt niet verkopen).
Ik moet zeggen... zo voor een zondagochtend onder het stofzuigen is dit helemaal nog niet zo slecht. Vooral muzikaal is dit best te pruimen, de enige die me irriteerd is Dinand zelf. Als hij weg zou zijn zou Kane beter worden denk ik, terwijl de vrouwen zeggen (incluis mijn vriendin) dat hij juist Kane is... Dat bedoel ik nou... geen land mee te bezeilen.

Ik denk dat Kane mensen met een rugzak vol bagage met dit album ofwel met hun teksten wel aantrekt.
Er zit an sich emotie in en ik kan dat waarderen.
Het geheel Kane is marketing, over-the-top "rock & roll gevoel" en al wat niet meer stigma en cliché is.
Dat doet inhoudelijk geen afbreuk aan de muziek.
February vind ik een verrassend goede DVD/CD, vooral om de hoogstaande (jazz)muziek, mede van gastmuzikanten.
Daarnaast kun je over die zanger en de hele uitstraling zeggen wat je wilt, maar ik kan wel respect opbrengen voor die lui die op dezelfde leeftijd als ik ongeveer hun meest geliefde mensen hebben verloren.
Da's geen medelijden, maar bewondering voor vechtlust en de soms regelrechte poëzie die hun lyrics bevatten kan.

Inderdaad, dat zinloos komt ook bij mij op.

Sommige nummers zijn te lang uitgerekt maar alleen al voor Let it be en het schitterende uitgevoerde Damn those eyes is het voor mij de reden om hem nog eens extra te draaien

Die solo aan het eind is gewoon kippevel!!!!!!

Dit vind ik echt een geweldige dvd/cd, maar ik snap heel erg goed dat mensen hier zenuwachtig van kunnen worden.
De emotie komt zo erg goed over, en Dinand's stem is perfect.

Een leuk weetje is ook dat de welomstreden/afgekraakte frontman van deze man Dinand Woesthof alle nummers voor deze dvd opnieuw in elkaar heeft geflanst .
Het feit dat er gastmuzikanten in spelen betekent dan ook alleen maar dat de rest van de band het niet kan spelen.

Oh en snappy, word in godsnaam is volwassen met je nu al 32 jaar. Je irritante gezeik bied totaal geen toevoeging aan het beeld van deze DVD, als je het niet mooi vind geef dan je mening in plaats van jezelf belachelijk te gaan maken.

"February" is een soort Kane goes unplugged. Deze liveregistratie bevat kale uitvoeringen in tegenstelling tot de bombast die we van Kane gewend zijn. Muzikaal zijn de composities niet direct herkenbaar in vergelijking met de originele versies. Soms doet het zelfs wat jazzy aan. Muzikaal is het dus best in orde. Vocaal kan Dinand Woesthoff mijn inziens toch niet aan het muzikale niveau tippen. Toegegeven op sommige nummers komt het best goed uit de verf, op andere nummers totaal niet. Ook worden de tracks soms wel heel erg lang uitgesponnen, zonder dat het ergens naar toe gaat. Het is een moedige poging van Kane om buiten de lijntjes te kleuren, maar slechts deels geslaagd.

Kane acoustisch. Ik snap alle sceptici die dat gelijk als commerciële uitmelkerij zien. Na beluisteren blijkt echter dat de arrangemente volledig zijn omgebouwd en dat is wel bewonderenswaardig. Ik vind niet alle nieuwe arrangementen even geslaagd, maar als iemand je liedjes moet verpesten, kan je het maar beter zelf doen.
De Dinand-haters komen aan hun trekken, want de ah-ha-ha's en oh-ho-ho's worden wel erg veel uit de kast getrokken. Muzikaal is het mede dankzij de blazers echter smullen geblazen.
Persoonlijk hoogtepunt: MY Heart's Desire. Eerst dat heerlijke gitaarintro en dan later de jazzy trompet, waanzinnig goed!!
Ik heb normaal geen moeite met de zang van Dinand, maar is hij inderdaad een tikkie de dissonant van het album. Ik twijfel echter nog altijd niet aan zijn geloofwaardigheid.

Tja , Kane altijd een beetje het ondergeschoven kindje geweest. Deze sessie vond ik wel aardig , al moet ik erbij zeggen dat hij niet veel uit de kast komt. Daarvoor is het gebodene toch wat te vlak.De nummers worden opgerekt tot een tijdsduur waarbij de verveling snel toeslaat. 3 en halve ster kan ik er wel aan kwijt.