Ponytail - Ice Cream Spiritual (2008)

voor liefhebbers van Sonic Youth, prachtige experimentele noise-rock die soms neigt naar punk, maar ook best poppy uit de hoek kan komen!

Leuke, toeogangkelijke chaos. Gitaren die overal heenschieten (denk inderdaad een beetje aan een Sonic Youth op speed) , lekkere drums en dan nog die vocalen.
Ja die vocalen kan ik wel even wat meer over kwijt. Als ze me namenlijk hadden verteld dat idt over een baby chimpansee met ADHD ging, die net uit de Apenhheul was ontsnapt, had ik het zondermeer geloofd en dit is een positief punt. Wat een gek zeg, die zanger. Grommen schreuwen, maar vooral supersonisch hoog krijsen doet ie. Dit was in de eerste paar nummers wel even wennen, maar het geeft de muziek nog net even dat extra gestoorde tintje.
Btw, dat artwork is helemaal geweldig.

Leuke cd dus. 3.5*

Het is een zangeres

het leek me logischer ja en verrek.. het beest heet Molly Siegel

Celebrate the Body Electric (It Came from an Angel)

Geweldig optreden op ZXZW 2008 en dus de CD meteen ter plekke aangeschaft. De drummer, dá's pas een beest.

Molly is de ware erfgename van Yoko Ono

Op ZXZW was dit echt geweldig ja, en het zijn allemaal beesten. De gitarist is ook geweldig. Leuke live-band, op de cd gaat het me na een tijdje toch wat vervelen.

Ik heb 'm eigenlijk nooit meer gedraaid

zou ik nog wel doen.

Zaterdag 28 Augustus, kwart voor 5 S'ochtends, besef ineens dat dit geniaal is. Geen drugs. Wel een verhoging naar een 4,5.