Shit and Shine - Küss Mich, Meine Liebe (2008)

De nieuwe release van Shit & shine bevat naast de reeds eerder uitgebrachte tracks Toilet door tits en Biggest cock in Christendom een zestal weinig boeiende tracks, waarvan er slechts 1 boven de 5 minuten uitkomt. Echt slecht is het niet te noemen, maar kom op: waar blijven die ellenlange, hamerende monstertracks? Ik ben er al lang uit: dát is waar Shit & shine in uitblinkt. De band zelf schijnt er helaas nog niet uit te zijn...

Waarom in godsnaam Toilet door tits en Biggest cock in Christendom opnieuw uitgeven?
De kortere noise-nummers zijn saai, ongeïnspireerd en niet de moeite waard. Ik wacht net als Paalhaas natuurlijk op nieuwe Ladybird-nummers.
We weten dat jullie het kunnen!

Dit soort bandjes brengt albums vaak in kleine oplages uit, waardoor ze vaak snel OOP gaan. Dat is met TDT/BCIC waarschijnlijk ook het geval. De reden om het opnieuw uit te brengen is dus wellicht gewoon het weer verkrijgbaar maken. Iets anders kan ik namelijk ook niet verzinnen.

We (ik althans) willen natuurlijk die lange tracks met smerige power-riffage, iets waar ze live ook in uitblinken. Samen met de stuwende drums (in veelvoud) zorgt dat voor een subliem live gebeuren.
Hier echter ongeïnspireerde, met momenten zelfs ronduit slechte, tracks, met een slechte productie erbovenop.
We wachten dan maar weer op een passage in de buurt want live stààn ze er wel. En we hopen op een nieuwe de(o)nderende release.