The Band of Heathens - The Band of Heathens (2008)

Ze zijn volgens mij door The Black Crowes en The Band beinvloed. Een plaatje met niet onaardige country en rock liedjes.

Las er vandaag een stuk over in de krant. Ze toeren momenteel door Nederland. Reden om eens wat van hen te beluisteren en het klopt wat je zegt Heicro, ze zijn inderdaad beinvloed door de door jou genoemde bands en nog wel door meer. Soms lijk ik jouw Little Feat ook te horen. Ze gaan er prat op hun hand niet om te draaien voor andere stijlen. Ik moet zeggen dat ik dat kan waarderen, maar dat dat zeker niet altijd goed uitpakt. Daar waar ze bij country blijven klinkt het goed, maar de vrijages met blues en soul vind ik duidelijk minder geslaagd. Maar goed ze kunnen nog wel even mee. Ik vind deze beter dan de opvolger One foot in the ether. This I know en Nine steps down (niet toevallig countrynummers)steken er bovenuit. Band om in de gaten te houden.

mijn eerste kennismaking met de "roots" muziek van deze uit Austin, Texas afkomstige band. hun muziek heeft een hoog deja vu gehalte, weinig vernieuwend maar het klinkt allemaal vertrouwd en er wordt knap gemusiceerd. alle nummers werden individueel of door meerdere bandleden samen geschreven.

hoor er persoonlijk geen Black Crowes in terug maar nummers als "Second Line" en "Unsleeping Eye" doen wel aan The Band denken en dan met name de rootsy country rock van "Jackson Station" waar ook de zangstem sterk aan die van Levon Helm herinnert.

"Don't Call On Me" is een stevige up-tempo opener met een fraaie harmonica partij zoals ook "Heart on my Sleeve" tot de steviger rockende nummers kan worden gerekend.

het ingetogen "Maple Tears" met fraaie lap steel accenten en de country/folk van "40 Days" en "Nine Steps Down" steken er (voor mij) bovenuit. op de eerste 2 nummers is Patti Griffin met haar zang te horen, zoals ook op "Second Line". haar zang voegt wezenlijk iets toe aan de kwaliteit van die songs.

het matige "Unsleeping Eye", de wat melige meezinger "Cornbread" met meerstemmige zang en slide gitaar van Ray Wylie Hubbard en het rockende "Hallelujah" beklijven een stuk minder. een krappe 4 sterren en ja, het wiel kan niet iedere keer opnieuw worden uitgevonden.

behalve de gastmuzikanten Patty Griffin en RWH speelden Gurf Morlix (pump organ op track 5) en (wijlen) Stephen Bruton ( mandoline op tracks 2 en 5) mee.

dit jaar (2026) verscheen hun nieuwe album "Country Sides" waar nog niet op gestemd is.

Album werd geproduceerd door Ray Wylie Hubbard
Recorded at The Zone, Dripping Springs, Texas

de band:

Ed Jordi: vocals, acoustic & electric guitars, Wurlitzer piano, Hammond B-3, harmonica, percussion
Gordy Quist: vocals, acoustic & electric guitars, percussion
Colin Brooks: vocals, electric guitars, dobro, lapsteel, percussion
Seth Whitney: bass, vocals, percussion
John Chipman: drums, vocals, percussion