Chris Rea - Espresso Logic (1993)

Lekker album ook al heb ik een iets andere tracklist dan deze hierboven.

Soup of the day is een blues nummer van de bovenste plank.

Die stem blijft je gewoon boeien.

Chris Rea heeft hier op de site niet zo héél veel fans, maar diegenen die de schoonheid in zijn muziek hebben ontdekt, die lossen de man niet meer, ook dit is weer een prachtplaat, die erg ondergewaardeerd is, helaas.
Rustgevend, virtuoos gespeeld, prachtig gezongen, klasse, die Rea.

Een album dat er niet echt bovenuit steekt, maar gewoon een typisch Rea-klassealbum is. 'Julia' is opgedragen aan zijn tweede dochter en tipt niet aan 'Josephine'. Mijn persoonlijke favorieten zijn 'Red' en 'Between the Devil and the Deep Blue Sea', heerlijk rauw en warm gezongen, samen met een fijne gitaar. Toch is het album niet van een constant hoog niveau, hoewel het constant goed blijft. 3,5 sterren.

Schitterend album van Cris Rea. Hij heeft veel muziek gemaakt en dit is zeker een van zijn mooiste.

Mijn album heet Espresso Logic en niet Expresso Logic, ik neem aan dat hier een typfoutje bij kwam piepen...??

Verder staan er 11 songs op mijn exemplaar, met een nogal afwijkende tracklist die er als volgt uitziet;

1 Espresso Logic
2 Julia
3 Soup Of The Day
4 If You Were Me (duet met Elton John)
5 Johnny Needs a Fast Car
6 Between The Devil and The Blue Sea
7 God's Great Banana Skin
8 Miles Is A Cigarette
9 Summer Love
10 Red
11 She Closed Her Eyes

Voor de rest is dit naar mijn gevoel een degelijk Rea album, niet meteen zijn allerbeste, want voor mij blijft dat The Road To Hell, maar zeker een mooi, sfeervol en warm album.

Sjezus wat een pareltje ook weer dit. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat dit zo'n laag gemiddelde heeft? En sowieso alle chris rea albums, komt vaak niet boven 3,70 gemiddeld uit. Ik heb deze man deze maand ontdekt, en ik ben helemaal betoverd. De warmste stem (niet de beste) die ik ooit gehoord heb. En hij wekt ook altijd een prachtige sfeer op in zijn nummers. Echt een nieuwe held voor mij

Dit album vond ik destijds een behoorlijke afknapper.
En helaas ... dat in ik nog steeds.
Voor mij is dit zijn slechtste album.

Op "Espresso Logic" beginnen zich de eerste tekenen van de blues georiënteerde Rea zich af te tekenen. Met name "Soup of the Day" is een onvervalste bluessong met prachtig gitaarspel. Dat gitaarspel is overigens op "Espresso Logic" dik in orde. Veelal ingetogen, maar heel mooi en altijd op de juiste plek. De grote bekende van deze plaat is "Julia", maar er valt naast dat nummer nog genoeg te genieten op "Espresso Logic". Chris Rea heeft duidelijk nog geen keuze gemaakt, want af en toe klinkt het allemaal nog iets te mainstream naar mijn mening, maar Rea doet dit wel met smaak, en met zijn prachtige warme en diepe stem. Rea is duidelijk op weg waar hij naar toe wil, naar de blues.

Inderdaad meer richting de blues maar daarom niet minder fraai.Wel zijn de songs iets minder dan op de voorganger,maar het gitaarspel daarentegen maakt een hoop goed.Een mindere Chris Rea plaat is altijd nog een stuk beter dan het gros wat er verschijnt.Toch jammer dat deze man vaak een beetje vergeten is ,als het gaat om erkenning door een wat groter publiek.4 sterren ook voor deze.

Ondanks het heerlijke energieke Julia voor mij toch een wat tegenvallende plaat. Deze cd red het lang niet in vergelijk met Auberge en God's Great Bananaskin. Sowieso zou Rea pas weer op topniveau komen met Stony Road