Het latere Normaal, zeg maar vanaf het punt dat Paul Kemper de band verliet eind jaren 90 heb ik niet meer zo gevolgd omdat het beste er al lang af was en ik andere muziek interesses kreeg. De platen die ik dan nog wel hoorde van Normaal in nieuwe bezettingen vielen tegen en bewezen voor mij dat ze niet meer de moeite waren. Maar klopt dat wel?
Ik heb mij deze maand voorgenomen om een alles vanaf eind jaren 90 tot heden inclusief het solo werk van Bennie opnieuw te ontdekken. Ik tel maar liefst 17 reguliere platen vanaf 1999 (13 van Normaal, 4 x Jolink solo), nog los van best-of compilaties en archiefopnames. Alle platen heb ik in huis, al dan niet tijdelijk geleend via
https://muziekweb.nl.
Met een beetje zoeken tref je op bijna elk album uit die hele berg platen wel een aantal goede songs aan, soms maar 1 of 2, meestal iets meer. Dus tot mijn verbazing kan je daar een prima compilatie van maken met bijvoorbeeld als titel het nieuwe Normaal

. Dan moet je de krenten uit de pap vissen zoals “Sloa ow vrouw”, “Ik kom altied weer terug”, “Oerend Zacht”, “Rennen of stilstoan”, “Ik goa lopen”, “Achter de schuur” en “Hummel”.
Maar geen enkel album uit de stapel beviel mij zo als “Ni-je Nrs”. Wat een goede en leuke plaat! Ik hoor spelplezier, fantastische musici, goede songs en zelfs al het goede van het oude Normaal met Ferdi Jolij terug in de band. Een album dus als een heel goed gevulde krentenpap die mijn te maken compilatie het nieuwe Normaal makkelijk helpt vullen!
Opener “Doar he’k een hekkel an” rockt als “Heidi”, daarna dendert het lekker door met “Wat maak i-j mien now dan”. In “Altied weer” hoor ik het Normaal van rond 1978 waar ik zo van hou, uiteraard een gevolg van dat de eerste gitarist Ferdi Jolij (de Puntdroad) er weer bij is. Fijn om hem weer te horen zingen, denk aan “Lastpost” en “Zieuwentse Kermis”. “Tolerantie” is het nummer er gelijk achteraan, ook dit klinkt als old school Normaal, denk hierbij aan “Hi-j hef geliek” door de samenzang tussen Freek en Ben en de slidegitaar van Ben, die hij in het verleden vaker liet horen met name op nummers waarop hij niet de leadzanger was (denk “Pien in de kop” of “Noar het cafe”).
“Achteraf gelul” is een terugblik op de lange ruzie tussen beide heren waar ze achteraf spijt hebben maar dit niet volmondig kunnen toegeven, maar liever hun peilen op de buiten wereld richten, vandaar achteraf gelul. Normaal is namelijk geen emo-rock band (gelukkig maar) zoals we allemaal weten.
Andere hoogtepunten zijn” ‘k wis k’” was, ook weer zo’n goed Jolij nummer dit keer over een noodgedwongen ontslag en niet bij de pakken neer te zitten. En dan is er nog veel meer, rocker “Liegen” is een aanrader, net als de Ronnie Lane (bekend van The Faces) cover “Een voor de weg” heel swingend gespeeld met hoofdrol voor toetsenist Roel Spanjers. Uitsmijter op de plaat is de Normale reggae “Wied is niet ver”. Een neefje van Doe Maar’s “Nederwiet” en veel leuker en beter dan je op papier verwacht van de combi Normaal + reggae, ook door de goede musici in de blazerssectie en de percussie van Fokke de Jong.
“Ni-je Nrs” is helaas vrij onbekend gebleven omdat de cd verkoop rond 2008 toen deze plaat uitkwam was ingestort en de band amper of niet meer op de radio werd gedraaid. De foeilelijke hoes, ongeïnspireerde album titel en verpakking in dvd hoes hielpen waarschijnlijk ook niet. Maar dit is hem dan de onbekende parel in de discografie van Normaal. Niet essentieel als de eerste 6 a 7 Normaal albums, maar wel de beste van de afgelopen 20 jaar. Ik rank hem op gelijke hoogte met albums als “Gas d’r bi-j” en “Kiek uut” en veel hoger dan andere voor nadagen platen als “Effen zitten”, “De blues Elpee” en “40 joar Hoken”.
Zoals veel platen van Normaal is dit album niet meer te verkrijgen in de winkel en ook niet te horen op Spotify en Itunes. Laten we een petitie starten om dit onrecht te herstellen, de wereld heeft zeker nu dit ni-je Normaal nodig!