The Bees - Free the Bees (2004)

Misschien wat voorbarig, maar ik zou dit album graag uit willen roepen als retroplaat van het jaar. Landgenoten van the bees halen wat dat betreft de mosterd vooral bij Tthe beatles, The kinks en Roxy music halen. The bees klinkt echter eerder als Traffic of The yardbirds en weet een heel authentiek sfeertje neer te zetten. De plaat is ook zeer afwisselend en herbergt in de vorm van Chicken payback een melig en swingend dansnummer terwijl bijvoorbeeld The russian een soulful (en van een lekker sappige hammondorgel voorziene) instrumentaaltje is. 4*

Ik heb hem nog geen week in huis, maar nu al is hij grijsgedraaid in huize titan! Ik kan maar geen genoeg krijgen van deze onweerstaanbare sixtiesrock. Halfje erbij.

Ook wat mij betreft de retroplaat van het vorige jaar! Naast de genoemde bands zou ik the Small Faces nog willen noemen, als zij niet bestaan zouden hebben hadden sommige nummers op deze plaat niet zo kunnen klinken. Maar wat is het toch héérlijk om een Ringo Starr weer eens op een Sgt. Pepper-achtige manier te kunnen horen stampen in Start The Bees en Go Karts. Het mooiste stukje van deze plaat vind ik toch wel het soulvolle refrein van de single Horseman. Ook het subtiele, Kinks-achtige Hourglass is een grote favoriet. 4,0*

Ik vind het toch iets te ouderwets en oubollig aandoen.

Ik ben het wel een beetje eens met ggroen1. However is het wel lekker om naar te luisteren.

3*

Heerlijk plaatje. Lekker diverse stylen. Verveelt geen minuut. Met The Russian als toppertje!

Ouderwets: Ja, ouderwets lekker, klinkt authentiek.
Oubollig: Nee, ik vind dat deze band genoeg eigen gezicht heeft, en best eigentijds en fris klinkt.

Maar goed, ik heb zowieso een zwak voor oude muziek.

En ik krijg er een kollosale glimlach van op mijn porum die gewoon pijn gaat doen. Haha. Echt, ik word blij van deze plaat!

Als je dit album luistert na zijn voorganger dan hoor je wat voor enorme ontwikkeling deze band heeft doorgemaakt. Het lijkt wel of er een twintigtal nieuwe muzikanten zijn aangetrokken om het geluid voller, completer en vooral veel afwisselender en professioneler te laten klinken.

De voorganger kenmerkt zich door de tamelijk simpele, wel heel zwoele, zangpartijen van Paul Butler aangevuld door sumiere rustieke soulvolle toetspartijen.

Deze plaat is een stuk extraverter dan haar voorganger, en klinkt gewoon als een machtige trip in de jaren 60. Vrolijkheid ten top dus, op een suikerzoet stukje soul van 'I Love you' na, een heerlijk stroperig nummer. Over het geheel genomen één van mijn grootste favorieten geworden.

Ik luister dit album nu voor het eerst, ben nu bij Chicken Payback. Dit nummer herken ik ergens van, is dit toevallig in een reclame gebruikt ofzo? Of weet iemand anders waar ik het van zou kunnen herkennen?

Het zit inderdaad in een reclame (Rexona dacht ik).

lekka lekka!!
3.5 sterren

Grappige retro-pop a la The Coral! Sommige tracks klinken erg sixties!

Ik ken enkel Chicken Payback, maar dàt werd dan ook op iedere radiozender gedraaid, lekkere retro is dat.

Mààr : is dit ook een goed album ?? Geen idee, maar ik weet dat men dit erg gehyped heeft destijds...

Er staan 4 sterke tracks op; charmante band, maar net als bijvoorbeeld de Coral vind ik de sound en de songs iets teveel gimmick om het een goed album te noemen. Als je muziek van de jaren '60 leuk vindt is het een fijn album, maar persoonlijk heb ik 'm al een jaar niet gedraad...

Chicken Payback ruleert!!

Ik ken alleen "Wash The Rain" en dat vind ik een geweldig nummer... toch maar eens luisteren?

Na 4 jaar toch maar weer eens uit de kast gepakt. Blijf een lekkere plaat maar pakt me toch minder dan voorheen.

Wat een briljante clip heeft Chicken Payback!!