J.J. Cale - To Tulsa and Back (2004)

Vanochtend op een radiozender hoorde ik van dit album het nummer The Problem. Wat een heerlijk nummer, typisch zo'n Cale-nummer, al 10 keer geluisterd! Ik ben benieuwd hoe de rest van dit album is....

Wel, mijn vader is er zeer tevreden mee

Maar ik kan van jouw vader geen MusicMeter-profiel opvragen om te kijken wat zijn smaak verder is Ik kan het wel raden

ik was even verknocht aan The Problem vanaf dat ik deze voor het eerst luisterde op de radio, maar nu vind ik het één van de mindere nummers op het album.

niet dat ik het nummer minder waardeer, maar de overige nummers des te meer. vandaar een 4,5.

album luistert lekker weg
de rustige, lome nummers doen me erg denken aan Dire Straits en worden afgewisseld door enkele fraaie uptempo's
al met al redelijk album, niet slecht, maar toch ook niks verassends
3***

Cale en de mensen met wie hij in een grijs verleden samen speelde. Geen een is onder de 60, merkt hij op. Maakt mij niet uit, het klinkt lekker laidback. Op sommige nummers spaarzaam gebruik gemaakt van blazers en ook dat klinkt prima. Ik kan er maar geen genoeg van krijgen. Zo'n nummer als Blues for Mama...schitterend.

@ ettettummu: Mark Knopfler zou zijn sound op deze JJ CALE gebaseerd hebben... zou best kunnen, in elk geval een mooi laidback album met leuke liedjes zoals we dat van deze beste brave vent gewoon zijn. Niets speciaals en niets nieuws onder de zon, maar je verwacht van JJ toch niet opeens een trashmetalfunkreggaeacidjazzplaat ??

@ indana: Gewoon tijdloze klasse, deze Jean Jacques, dit is voor mij muziek voor de late uurtjes, laatavondmuziek bij uitstek, zwoel en lekker!

3.5 sterren

***1/2

helemaal mee eens, s' avonds in de zomer bij een frisse pint kun je je geen betere soundtrack indenken dan deze fijne verzameling songs

The Allman Brothers komen aardig in de buurt, maar het beeld is duidelijk, mis alleen een porch met schommelstoel.

Ook dit is een sterk album van J.J. Cale. Het geluid is weer meer back to basics t.o.v. Guitar Man.

Tja, wat moet je er verder nog over zeggen? Liefhebbers van Cale's muziek zullen hier weinig problemen mee hebben.

ik ga toch dringend eens achter de andere plaatjes van deze beste man aangaan! draaide deze vanmiddag nog eens in een heerlijk lentezonnetje achter het glas in de veranda en wat blijft ie toch heerlijk! bijna geen zwak nummer op te bespeuren en als je naar de ratings kijkt is dit niet eens zijn beste werk. heb enkel nog Troubadour van hem die ook zeer goed is en de samenwerkingschijf met Eric Clapton 'The road to Escondido'...

Op naar Naturally en Okie zou ik zeggen. Een écht(e) meesterwerk/klassieker heeft Cale wat mij betreft nooit gemaakt. Daarvoor is hij wat te eenzijdig en staan z'n topnummers te veel verspreid over verschillende albums, maar de meeste van z'n albums zijn wel heerlijk om ontspannen naar te luisteren.

Het eerste album dat ik kocht van JJ Cale was To Tulsa and Back. Cale was 1 van de eerste artiesten die een rustiger geluid binnebracht ten huize Ernie waar er daarvoor meestal hardrock en hiphop werd gedraaid. Ik ben maar wat blij dat ik deze schijf heb gekocht. Toen ik deze cd voor het eerst instak ging er een nieuwe wereld open! Dat openingsnummer dit schijfje heeft al veel opgelegen in de zomeravonden. Doordat dit zo een goede kennismaking was ben ik meer werk gaan opzoeken en Naturally en Troubadour staan hier nu ook al te blinken. Altijd als ik een JJ Cale plaat opleg heb ik het gevoel dat dit de muziek was die Bob Marley afspeelde als hij tot rust wilde komen Veel laidbacker en kwalitatiever vind je ze niet..

Gitaarwerk doet inderdaad sterk aan Dire Straits denken - stem, melodie en arrangementen zijn JJ Cale ten voeten uit. Lekkere plaat. Niets verrassend en spectaculair, gewoon goed!

Dit album hoort toch wel bij de betere van de brave man. Het biedt niks nieuws. Hoeft dat? Nee, wat goed is, hoeft niet te veranderen. Kijk eens aan, een gelijkenis tussen J.J. Cale en AC/DC: één basisrecept dat doorheen de jaren niet verandert. Als geheel is het een aangenaam album.
3,5 sterren

Voor mij persoonlijk zijn beste album. My Gal, Chains of Love, Stone River, The Problem zijn echte topsongs. Ik leerde hem ook kennen met deze To Tulsa and Back dus Ik ben bevooroordeeld