Mira Calix - One on One (2000)
mijn stem
7 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Electronic
Label: Warp
-
Ms. Metro [PoolSide Mix] (5:20)
met Disjecta
-
Skin with Me (3:31)
-
Nostalgia (1:45)
-
Sparrow (6:03)
-
Three Teas Please (1:36)
-
Schmyk (7:06)
-
Ithanga (1:21)
-
Routine (The Dancing Bear) (4:08)
-
The More You Do the More You Do (2:41)
-
Isabella (5:11)
-
Daydreaming at Night (0:51)
-
Simple Friends (5:13)
-
Battery Beach (1:52)
-
Upiyano (3:45)
-
Afrique du Mal (1:40)
-
Slip Sliding (4:26)
-
Sandsings [Remixed by Boards of Canada] * (6:21)
-
Sandsings * (5:05)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
56:29
(1:07:55)
0
geplaatst: 20 september 2016, 14:50 uur
Vreemd dat niemand dit Warp-pareltje kent hier...
Ja, niet veel woorden voor over... kwam deze een hele poos tegen in de tweedehandskelder van Concerto en dacht bij de vrouwennaam dat het wel weer een triphop albumpje zou worden. Uiteindelijk was het toch wel iets heel anders, en wat voor genre ik hier aan moet vastplakken: Ik weet het niet. Na de openingsnummer (waarbij ik dacht dat het de Cocteau Twins kant op zou gaan) en het tweede nummer (toch de Autechre/Aphex Twin kant?) werd ik steeds meer verrast en in het album meegezogen... Het is duister, onderhuids en het neigt vaak de occulte dreigende creepy kant op te gaan terwijl de geluiden experimenteel en luchtig blijven. (een van de subtiele hoogtepunten: dat pianospel met dat dreigende haast onhoorbare gezoem op de achtergrond bij Schmyk, of wat te denken van The More You Do The More You Do, kippenvel... de titel zegt al genoeg.) De vrouw doet niet aan zingen, af en toe weet ze de spanning aan te dikken door er bij sommige nummers door heen te fluisteren en te neuriën, wat de spanning verder aandikt. Overduidelijk word er bij elk nummer wel van alles als experiment gebruikt (bijvoorbeeld een oude klok bij Afrique du Mal, en oorverdovende noisegeluiden als afsluiter) Prima te beluisteren op een pikdonkere, regenachtige avond/nacht in November.
Erg fijne aangename bad trip. Tot nu toe al vele keren in de CD-speler geweest... komende herfst/winter weer met slechts 1 schemerlampje aan.
Een mysterieus vrouwtje die Mira Calix.
4,5*
Ja, niet veel woorden voor over... kwam deze een hele poos tegen in de tweedehandskelder van Concerto en dacht bij de vrouwennaam dat het wel weer een triphop albumpje zou worden. Uiteindelijk was het toch wel iets heel anders, en wat voor genre ik hier aan moet vastplakken: Ik weet het niet. Na de openingsnummer (waarbij ik dacht dat het de Cocteau Twins kant op zou gaan) en het tweede nummer (toch de Autechre/Aphex Twin kant?) werd ik steeds meer verrast en in het album meegezogen... Het is duister, onderhuids en het neigt vaak de occulte dreigende creepy kant op te gaan terwijl de geluiden experimenteel en luchtig blijven. (een van de subtiele hoogtepunten: dat pianospel met dat dreigende haast onhoorbare gezoem op de achtergrond bij Schmyk, of wat te denken van The More You Do The More You Do, kippenvel... de titel zegt al genoeg.) De vrouw doet niet aan zingen, af en toe weet ze de spanning aan te dikken door er bij sommige nummers door heen te fluisteren en te neuriën, wat de spanning verder aandikt. Overduidelijk word er bij elk nummer wel van alles als experiment gebruikt (bijvoorbeeld een oude klok bij Afrique du Mal, en oorverdovende noisegeluiden als afsluiter) Prima te beluisteren op een pikdonkere, regenachtige avond/nacht in November.
Erg fijne aangename bad trip. Tot nu toe al vele keren in de CD-speler geweest... komende herfst/winter weer met slechts 1 schemerlampje aan.
Een mysterieus vrouwtje die Mira Calix.
4,5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.