Ashbury Faith - Adrenalin (1995)

Het kaf is hier nog niet van het koren gescheiden. Als dat wel gebeurd was hadden we een pareltje van een EP hier gehad met Ladder, Classified case, Get it, Back in slow review en Pride als rustigevende afsluiter. Dankzij deze nummers toch nog een 3,5*!

Merk op, links van Axl Peleman: Reinert 'who took my badjas' D'haene. De Vlaamse showbizwereld is toch klein...

Eén van mijn eerste festivals was oa met Ashbury Faith. Een groep die misschien klinkt als dEUS maar de alures heeft van een Greenday. Ze hebben zelfs even internationaal succes gehad, voor zover dat succesvol te noemen is natuurlijk. Adrenaline is een gevarieerd album geworden dat meer dan enkel de hit Ladder is. En toch lukt het de groep niet om ergens meer uit een nummer te halen. Dit is gewoon goeie garagepunkrock van een trio jongen gasten. Eén van de vele Belgische rockgroepjes, maar dan wel goed gedaan moet ik zeggen. Het maakt van Ashbury Faith zo'n groep die als naam wel blijft hangen, maar waar niemand een hit van kan zeggen. Of toch geen 3.

Ladder, Who's the criminal, Go fuck yourself. 't is maar te zien wat je een hit noemt zeker?