Loudness - Terror (2004)

Een lange zit, dit album van Loudness.
Na 3 ongekende heavy albums (en redelijk afwisselend) nemen ze gas terug en lijken op dit album vooral Black Sabbath als grote inspirator te zien (zo lijkt de riff in "Life After Death" sprekend op Sabbat's "Sweat Leaf").

Moedig om weer wat nieuws te proberen maar de soms vervormde zang gaat na een paar nummers al behoorlijk op de zenuwen werken.
De instrumentale stukken zijn wel leuk (vooral drumtechnisch) en Akira is solistisch niet zo aanwezig als anders.

Tot en met track 5 gaat het nog wel, daarna geloof ik het wel.
Nietszeggende en vaak te lange nummers volgen elkaar op en vanaf dit album had ik het wel gehad met de zanger Minoru Niihara.
Het is al niet de beste zanger maar Loudness is nu eigenlijk te heavy voor zijn stem.
Hij moet vaak schreeuwen om het loodzware geluid bij te houden en als de nummers ook al niet zo best zijn dan is het best wel rampzalig....

Eigenlijk het slechtste album uit de gehele Loudness catalogus, een 2 (naar boven afgerond).