The Wedding Present - El Rey (2008)

alweer een opperbeste David Gedge op de 2de Wedding Present sinds de wedergeboorte met take fountain in 2004

Moet zeggen dat dit album mij meer verrast heeft dan Take Fountain destijds. Ik dacht toen wel klaar te zijn met The Wedding Present , maar dit is een heerlijk plaatje. Gedge die weer op zijn typische manier over de liefde zingt, maar zo hier en daar ook weer een heerlijke gitaarmuur laat optrekken.

goeie cd met steve albini achter de knoppen , goeie nummers en inderdaad lekkere gitaarmuur , starsailor

jaaaaa
wedding present, altijd fijn en altijd mooi. Stem en sound verveelt me nooit, al is deze plaat wel meer van hetzelfde. Ik ben toch vaker geneigd de oude platen op te zetten.

Uiteraard. Dit mag niet in de schaduw staan van George Best en/of Bizarro, maar ben toch blij dat hij dat flutprojectje Cinerama gelaten heeft voor wat het was en aan de smeekbedes van de fans heeft voldaan.

kwam weer eens voorbij!
En is nog ouderwets lekkerder dan ik eerder dacht.Met die fijne snelle gitaartjes! Enige minpuntje is misschien dat ik soms denk dat hij op zijn leeftijd toch niet meer met puberale liefdesperikelen zit...
(Zelfde heb ik met prince die het heeft over een meisje uit de club meenemen op z'n 50ste) Maar ja wie weet ben ik daar op mijn 50ste ook nog mee bezig.

Positieve meevaller. Prettig album! Het klinkt alsof Gedge nog steeds vrij moeiteloos goeie songs uit zijn mouw schudt. Balen dat ik het concert van een tijdje terug moest missen. Fraai artwork. 4 sterren.

Ik heb wat losse flarden kunnen oppikken. Volgende nummers heb ik dus kunnen beluisteren. Spider-Man on Hollywood, The Trouble with Men, Model, Actress, Whatever..., Don't Take Me Home Until I'm Drunk en Boo Boo.

En ik ben aangenaam verrast. De volledige plaat es aankopen. Vooral Boo Boo is zeer de moeite.