Tanya Morgan - The Bridge (2008)

Magere EP van de heren. Beats zijn sporadisch leuk, de raps zijn daarintegen goedverzorgd.

Hier ben ik het niet helemaal mee eens, teksten zijn goedverzorgd, maar de beats ook. hele lekkere gemixte soul beats. How Low leuke toevoeging aan de EP : een leuke Ol Skool Dancetrack. belooft veel goeds voor hun tweede album: Brooklynati.

Het eerste waar je aan denkt bij de naam Tanya Morgan is een soul- of een ouderwetse jazz-zangeres à la Billie Holiday. Het is dan ook gek om erachter te komen dat Tanya Morgan überhaupt geen zij is, maar een groep van drie mannelijke MC’s. De rappers Von Pea, Ilyas en Donwill zijn nog niet doorgebroken bij het grote publiek, maar hebben wel een kleine maar toch trouwe schare fans bij elkaar gespaard met hun debuutalbum Moonlighting (2006). Eén van die fans is niemand minder dan ?uestlove, drummer van The Roots, die hun cd in zijn top tien van het jaar 2006 had gezet. Alleen dit laatste is al reden genoeg om redelijk hoge verwachtingen te hebben van het nieuwe werk van de groep, The Bridge.

Het is geen officieel groepsalbum maar slechts een zoethoudertje voor de tweede cd van het trio, getiteld Brooklynati. Deze naam is een samenvoeging van de plaatsnamen Brooklyn en Cincinnati, waar de rappers van de groep dan ook vandaan komen. Behalve een brug tussen beide platen van Tanya Morgan is The Bridge ook een goede indicatie van haar sound. De rappers willen zich onderscheiden als eloquente MC’s en dat doen ze het liefst op soul-achtige en jazzy beats.

De eerste track op The Bridge is de titeltrack en Von Pea neemt de taak van gastheer op zich; hij stelt de groep voor en nodigt je uit voor de rest van de cd. In de track wordt het thema van de terugkeer van Tanya Morgan goed uitgewerkt, waarbij alle drie de rappers hun wederkomst aankondigen. Zo zegt Donwill: “Long time comin’ so its gotta be priority//Record dealings//Label woes left a bunch of bitter foes//Band aid the band and we givin’ it another go.”

Een opmerkelijke track is Filthier A.K.A “Place”. Zeer opvallend eraan is de korte lengte van 1 minuut en 54 seconden. Op deze refreinloze track gebruiken alle drie de rappers een heerlijke beat met een sample van een mannelijke soulzanger. Ilyas, die op de eerste track vooral door zijn wat slaperige stem en nonchalante manier van rappen als de mindere van de groep naar voren kwam, weet door leuke lines als “But my verses reverses your blessings into curses//We’re in the curse of imperfect lettering//murdering veterans//My journey expands further than mexicans” en een snelle flow het meest te imponeren en een gretige indruk te wekken.

Tanya Morgan onderstreept op The Bridge in elke track dat het zijn eigen ding doet. De heren proberen op geen enkele wijze mainstream hiphop te maken. De beats klinken niet té gemaakt, maar eerder goed gemixed door een DJ, en de meeste punchlines zijn slim bedacht. Deze bewuste afscheiding van mainstream muziek gaat gepaard met een kritische kijk op de huidige hiphopscene, waarin ze teleurgesteld zijn. Op de track Hiphop Is Dead II komt dit het sterkst naar voren. Sommige mensen weigeren te geloven dat hiphop dood is, en beweren dat er nog steeds kwaliteitsrap wordt geleverd. Nadat Von Pea de track begint met een grappige en nauwkeurige imitatie van Kanye Wests eerste regels van de track Through The Wire, geeft de groep zijn kijk op de scene. Ook hier laat Tanya Morgan zien dat het tekstueel helemaal goed zit en komt het met goed bedachte lines als: “We all got knowledge on the block but we won't apply it//I give you food for thought and you decide to diet//This shit is getting tired//I should force you to try it.” De rappers hebben overigens wel hoop voor de game, die ze vooral uitspreken in het refrein: “Hiphop is dead? I just can’t believe it, I just can’t see it”.

Een grappige toevoeging aan de EP is de bonustrack How Low. De beat lijkt op geen enkele manier op de rest van de muziek. In tegenstelling tot de soul en jazzy beats van Tanya Morgan heeft de groep hier gekozen voor een dancetrack. Ook deze track is origineel vergeleken met de “clubbangers” van vandaag de dag. De beat heeft namelijk een vibe uit de jaren tachtig, door de bliepjes erdoor heen, maar vooral door de drums. How Low heeft als track iets heel nostalgisch. De beat zal beelden van breakdancers bij de luisteraar naar boven halen door het ouderwetse, rauwe geluid.

Tanya Morgan heeft niet alleen weten te verrassen met haar stagenaam, maar ook met de EP. De plaat van negen nummers smaakt naar meer door de goede lyrics over de rapgame op lekkere jazzy beats. The Bridge is gemaakt om de mensen weer eens wakker te schudden, en klaar te stomen voor Brooklynati. In dat opzicht is de missie geslaagd, de vraag blijft alleen of ze dit niveau vol kunnen houden op een plaat van volle lengte. De tijd zal het leren.

Bron: www.hiphopleeft.nl

Na wat luisterbeurten meer en het lezen van je mooie recensie kan ik het toch beter waarderen. Oké het is niet de meest bijzondere EP die ik in mijn leven heb beluisterd maar de beats zijn kwalitatief goed in orde. De rappers vind ik zeker bovengemiddeld, zeg maar gewoon sterk.

Inderdaad, beste leuke EP. De stemmen zijn even wennen, maar na een paar luisterbeurten zijn ook die prima. De laatste track is erg vermakelijk, zoals al werd aangekaart. Gewoon prima plaatje. 3,5*

Moonlighting vond ik al behoorlijk goed en hier droppen ze gewoon een heerlijk tussendoortje. Hopelijk gaan ze met deze sound door die ik toch al typisch Tanya Morgan wil noemen. Maar ik kijk uit naar Brooklynati (wanneer wordt deze eigenlijk verwacht?).
Producties vind ik wel redelijk safe, ze begeven zich niet op heel erg glad ijs. Alhoewel ik die old-school track (nog) niet echt weet te waarderen. Samen met de titelsong vind ik dat de zwakke plekken op deze EP, maar de rest is ok! Zeker We Doin' Our, Get Me Inside en Got 2 Get Done. Een ruime voldoende voor deze heren (3,5*).

Deze heb ik nu ook origineel. Ik ga hem snel luisteren!