The Dark Craftsmen - No Shadow on Your Sundial (2005)

Lyrical Telepathy, Morbid Philosophy en Whispers of the Madman zijn zeer sterke nummers. De rest moet ik nog eens goed beluisteren, maar is zeker ook niet verkeerd. Alhoewel T-2000 er totaal niet bij past en me toch wel treurig maakt

The Dark Craftsman bestaat uit 3 man. De rappers Tekneek en CBR , afkorting voor The Cold Blooded Ryhmer en de producer DJ Relic. Wie wat rapt weet ik niet helaas, daar ben ik nog erg slecht in om zoiets te herkennen

Voordat ik het album had, ging ik regelmatig naar de website van het label om daar het nummer Lyrical Apathy te beluisteren. Erg Leuk nummer, De productie is erg goed, maar dat is de hele cd wel. Wat het zo leuk maakt is die trompet, pompom...pompom...pom. Daardoor blijft het nummer weken in je hoofd rondzwerven omdat ze erg catchy en herkenbaar zijn. De violen spelen in dit nummer, in tegenstelling tot andere nummers, vooral een ondersteunende rol in plaats van een leidinggevende rol. Ook de raps zijn sterk. In tegenstelling tot redelijk wat UK rappers hebben ze heel lichte accent. Wat het voordeel is aan UK rappers is dat ik ze vaak wat vloeiender vind klinken dan hun Amerikaanse tegenhangers. Nou moet dit album het vooral van de geweldige producties hebben, maar toch geen onbelangrijk punt, dat rappen.

Het volgend nummer is wat meer representatief voor de stijl van DC. Een donkere, misschien is Gothic een betere omschrijving, productie met veel klassieke invloeden. Wat je zoal tegenkomt? Een koor, erg veel violen gelukkig, een keyboard / piano en natuurlijk de beats, hij is wat droog, maar hij past wel bij het nummer. Het is een traag nummer, maar dat is om de donkere sfeer goed over te laten komen. Een sneller nummer zal bij zo'n soort productie helemaal niet passen. Wat ik jammer vind is dat ik nergens de teksten hiervan (en eveneens van de andere nummers) kan vinden, maar goed, een extra reden om de CD te kopen

True Vandal is met een van die andere geweldige UK rappers Eastborn, dus dat belooft een hoop. Dit nummer is wat meer old-school. Ik heb het dan vooral over de rapstijl en die trompet, want die gesampelde zanger door het nummer is niet zo heel ol-school me dunkt. De raps is hier met een wat overheersende, sissend accent, afgezien van die agressieve blaffende Eastborn, dus als instapper zal dit niet het beste nummer zijn.

het nummer dat hierop volgt is dan weer in lijn met Origin Of Sin, alhoewel de sfeer toch een beetje anders is, iets minder donker, alhoewel nog steeds een stuk donkerder dan veel Hip-Hop. Dat komt omdat hier geen keyboard-geluid aan is toegevoegd en dus de violen en tevens het koor meer de ruimte heeft om zich uit te leven, alhoewel hij nog wel aan de achtergrond aanwezig is. Verder is de rapstijl ook wel wat anders, wat dikker en wat minder droog. Verder is de tekst wat beter te volgen.

Shadows is, jaja, u bent nu visionair, alweer een donker nummer. Hier is de piano nadrukkelijk aanwezig, maar er is een grapje met de beat uitgehaald! Die "Springt" soms een maat over. Verder zijn er geen violen in dit nummer te horen en krijg je een Sample van een vrouw die steeds "Shadows" fluistert. Verder is de rap op dit nummer best wel gevoelig. Zeker als hij gaat zing-rappen zijn de tranen niet meer te stopen. Uh, okey, dat meende ik niet echt.

Wat ik me nog altijd afvraag is, wat doet het nummer T-2000 tussen de andere nummers. Om de luisteraar te verhoeden van zelfverminking of ophanging? Omdat ze zelf het niet aankonden alleen depressieve nummers op het album te zetten? Omdat dit het begin van kant B is op de vinyl? Wie het antwoord weet mag het me zeggen! Niet dat het nummer nou vervelend is hoor, nee, zeker niet. Het is een erg leuk, vrolijk en swingend nummer. Lekker up-tempo met een beetje funky geluid. Maar het past totaal niet tussen de andere nummers, het verpest de sfeer op het album een beetje. Alhoewel het nummer na vaker luisteren steeds leuker begint te worden. Vooral omdat er op dit nummer toch wel erg lekker en fris word gerapd. Het nummer doet dan ook erg fris en zomers aan, ideaal voor de barbecue!

Gelukkig is het volgende nummer weer erg mooie edoch somber. Sterker nog, het is mijn favoriete nummer op dit album. De raps zijn bijna wat tegen de achtergrond gemixt, waardoor het nog donkerder aanvoelt. Verder is de productie natuurlijk weer om de vingers bij af te likken en er wordt weer een nieuw element toegevoegd, de bas-druppel. Verder zouden dit soort nummers niet vreemd staan in een film als Star Wars of Star-Trek.

Voices is weer een wat meer Old-School nummer. Niet alleen qua sfeer, maar vooral qua beat. Maar eigenlijk bepaald de beat voor een groot deel de sfeer, dus een beetje dubbel op om dat te zeggen Op de achtergrond laat de producer een Sample van een zangeres heel zacht afspelen en hoor je een piano. Violen of koren komen in dit nummer niet aan bod.

Het nummer dat hierop volgt is weer aardig gothic. Mooi pianootje, duister koortje dat doet denken aan een zingende spook, hier en daar wat sanerende violen en de rapper zingt ook aardig duister. Helaas bevat dit nummer niet echt ingrediënten waardoor het uitspringt, of het zou de grappige tekst moeten zijn

Het laatste nummer is gelukkig wat opvallender, dat komt vooral omdat er in dit nummer een geheel eigen sfeer is gecreëerd. Het nummer doet wel niet zo heel modern aan als sommige andere nummers, dat betekend zeker niet dat het onder doet voor de andere nummers! Het nummer is niet loodzwaar en doet eerder pessimistisch aan.

Ik moet zeggen; het klinkt erg interessant. Hoewel ik niet weet hoe dit alles te interpreteren van een, gezien zijn stemlijst en top 10, sporadische hiphopbeluisteraar.

Ik luister het nu voor het eerst, en wat me vooralsnog opvalt zijn de beats. Ze zijn inderdaad erg duister, maar daar wil ik niet naartoe. Ze zijn namelijk stuk voor stuk resultaten van waar vakmanschap; ze zijn geweldig uitgewerkt. De concepten van de beats vind ik echter nogal slapjes. Ik mis de creativiteit. Ik krijg hier tot nu toe hetzelfde gevoel bij als bij Rising Down van The Roots. Hoewel de concepten daar eigenlijk toch echt slechter zijn.

Heel jammer van T-2000. Ik geef het al met al een krappe 4 sterren. Ik vind de beats namelijk magnifiek uitgewerkt, de concepten aardig tot (hier kom ik dus gedeeltelijk terug op mijn vorige bericht) bij vlagen goed, het album een mooie sfeer hebben en de raps van een hoog niveau. Daar tegenover staat het in mijn ogen nogal suffe gebruik van wat volgens mij een sousafoon is (lambf noemde het een trompet, maar goed), de verstoring van de harmonie door T-2000 en de bij vlagen niet erg denderende concepten van de beats. Een pluspuntje is trouwens wel dat deze heren volgens mij nog veel beter kunnnen. Het lijkt namelijk net alsof ze niet erg veel zin hadden in dit album. De creativiteit is soms niet erg duidelijk aanwezig, de duur is sowieso kort, en als opvulling hebben ze maar een typisch Ugly Duckling-nummer tussen de mysterieuze, duistere rest gegooid. Origins of Sin vind ik trouwens geweldig.