Eastborn - Word Perfect (2002)

Dat niemand dit kent...

Superb Hip-Hop out of Scotland

Om wat mensen over te halen om dit album te gaan beluisteren ga ik er wat zinvols over schijven, want alleen zeggen dat het geweldig is heeft natuurlijk wel zin, maar het is de vraag of je er nou zoveel mensen mee over de streep kan trekken.

Drop Zone, een UK label dat veel kwaliteit levert, maar buiten de UK helaas niet zo heel bekend. Want, zoals ik al had verteld, ze brengen werkjes uit die vele kwaliteiten bevat. Het enige minpunt is dat niet alle albums even gemakkelijk te vinden zijn. Moet ik ze maar eens origineel kopen

Het grootte, of grootste struikelblok ligt bij het feit dat de meeste rappers niet echt accentloos rappen en dus de uitspraak wat raar over kan komen, waardoor het voor sommige mensen een muur zal opwerpen. Aan de andere kan, dat zelfde accent geeft ook een bepaald karakter aan de uitspraak. En je zal niet alles in een keer kunnen verstaan, maar als je het (de) album ('s) wat vaker heb beluisterd dan hoor je toch op den duur wat en waarover ze rappen. En het is ook nog eens goed voor je Engels

Alleen al het intro van dit album is geweldig. Het lijkt net alsof je in een Jazzy café bent aangeland waar ze een speciale act op aan het voeren zijn. Lekkere Jazzy ondersteuning en een leuke presentatie maakt het af. Yeah, geweldige '30 sfeer

En dan begint de cd echt. Of thans, het eerste nummer. Het is een, zoals de meeste nummers op dit album, een donker nummer dat een gevoel creëert van angst. Geniale maar irritant hoge piepen worden afgewisseld met aardig scratschwerk wat een behoorlijk grimmig sfeertje creëert, ook mede dankzij de net niet agressieve maar wel grauwe raps. Verder horen we nog een piano als fluwelen ondersteuning. Als het nummer enkele minuten gevorderd is valt er nog een relax stukje in et nummer, maar dat is niet voor al te lang.

Evenals het vorige nummer heeft Ruthless niet al te vrolijk. In tegenstelling tot het vorige nummer is deze geheel dichtgesmeerd door de dikke elektronische productie. Het nummer is nog grimmiger dan het eerste nummer, maar doet ook iets meer kitsch aan. Niet dat dit overigens erg is, maar dat gevoel krijg je een beetje bij de violen. Maar erg is dit niet, want als er een instrument goed bij Hip-Hop past, zijn het violen wel. Jammer dat ze desondanks (voorzover ik weet) niet zo heel erg veel gebruikt worden. Terug naar het nummer dan. Het eerste deel van dit nummer werkt zich naar een climax op, en het tweede deel doet exact hetzelfde. Het nummer krijgt steeds minder ruimte voor haar adem totdat zij uitbarst in een brij van elektronisch geweld.

Oeh, en het volgende nummer dan. Aah, zo geweldig gevoelig. Oeh, dit doet denken aan de betere nummers van Kenny Arkana, maar dan wellicht nog beter en gevoeliger. Ik kan helaas niet echt veel over dit nummer schrijven, behalve dat het een hartstikke zielig nummer is. Hoor de violen huilen, brr, kippenvel gewoon. En ook de tekst is aardig droevig, alhoewel ik wel goed me aandacht erbij moet houden om het goed te verstaan zeg! Niet dat ik dit erg vind, want het zuigt je daardoor juist nog meer in het nummer, in plaats van dat je even makkelijk kan luisteren met een oor. Pfoe, misschien wel het beste Hip-Hop nummer dat ik ooit gehoor heb.

Het volgende nummer is eveneens niet al te vrolijk. Het nummer is wat meer old-school. Niet alleen vanwege de meer old-schoolk beat maar ook door dito rap. En wat dit nummer echt geweldig is, is die übberdikke baslijn. Whoa, hoe vet kan je een nummer maken met alleen een baslijn ? Verder past het nummer misschien net niet tussen de andere nummers (alhoewel we nog 1 andere old-school nummer krijgen) past, vind ik het wel lekker vanwege de variatie. Het doet wat onder onder bovenstaand nummer, maar de baslijn maakt me erg blij.

Het volgende nummer geeft al aan wat dit gaat worden, een freestyle dus. Misschien klinkt het wat raar, een freestyle iop een serieus album? Maar het is bedoeld om de donkere en zwaarmoedige sfeer van de nummers wat af te zwakken zodat niet de hele cd een donkere lading met zich meekrijgt. Of hij echt aan het freestylen is? Hij kan het dan wel goed vind ik. Het is niet heel snel, maar de tekst is wel erg leuk

En dan krijgen we nog een vrolijk nummer. Alhoewel vorige niet echt een nummer was natuurlijk Erg vet nummer dit. Voor mijn gevoel heb ik dat al eens gehoord. Niet de tekst, maar het ritme komt me erg bekend voor. Komt dit niet van de Wu-Tang Clan af? Het zal me niks verbazen aangezien hij in het nummer het woord “Chaaambeeers” laat vallen. Zoal gezegd lekker vrolijk nummer dat het zeker goed zal doen op een zonnige zondag. Ook de tekst is erg aanstekelijk en vrolijk, alhoewel het niet ergens op slaat. Vooral dat refrein is heerlijk echt geweldig, lekker droog ook. De hele tijd zingen ze “One Lumbajack, Two Lumbajack, Three...” in het refrein, krijg je opeens “One lumbajack, two lumbajack, three... lumbajack four” voor je smiezen. Whahaha, wat een humor. Echt geweldig nummer met een super tekst, alhoewel het natuurlijk nergens op slaat, die tekst

Het is maar goed dat we hiervoor een erg vrolijk nummer hebben gehad, want dit nummer is weer niet zo heel vrolijk. Weer vrij old-school, alhoewel nog niet zo old als nummer 5. Lekkere ondersteuning door de piano. Dat dit een van de mindere nummers is, zegt echt niks over het nummer, maar wel over het hoge niveau van de cd!

Normaal houd ik niet van R'n'B zangeressen, maar als ondersteuning voor Hip-Hop nummers passen ze soms geweldig. Zoals ook dit nummer. Het is echter geen vrolijk album en is ook best wel gevoelig. Sterker nog, die zangeres klinkt hier best wel goed! Zij word goed afgewisseld door agressieve raps. Eerst word je verleid door de zangeres, en dan, dan word je aangevallen door een agressieve pitbull. Verrassend leuk nummer

Na Ruthless vind ik dit het beste nummer. Een erg gevoelig nummer dat je diep raakt en door je darmen, maag en lever en andere ingewanden je ziel raakt. Omdat de rap vrij hard is en ook de beat niet de zachtste jongen is het nummer niet zeikerig of suf. Sterker nog, het is een vrij standvastig nummer. Althans, dat vind ik. Ik ben dan ook maar een watje eh

Na het wel erg abrupte einde ben je helemaal verbijsterd door het album. Ik hoop dat ze weer eens met een nieuwe komen, want dit smaakt zeker naar meer. En meer, en meer, en nog meer. Trouwens, thumbs up voor het Drop Zone label dat ze zulke geniale albums afleveren.

Dat is onzin! De raps zijn niet echt goed in dit nummer. Een beetje te suf, te slap. Er had wel wat meer pit on mogen zitten. En ik zie dat ik het nummer Box Fresh ben vergeten te bespreken

Alhoewel de naam Box Fresh al verraad dat het een beatbox-nummer gaat worden, verraad het begin van het nummer dit zeker niet. Erg leuk nummer, omdat door dat gebeatboxed (?) het nummer leuke grapjes bevat. Natuurlijk is de productie van dit nummer weer erg sterk ,alhoewel het er niet helemaal bij pas, daarvoor vind ik de violen iets te serieus klinken. De tekst is hier en daar wel een beetje simpel, maar blijft wel in je hoofd zitten.