Don Williams - I Turn the Page (1998)

Williams levert degelijk materiaal af (al is Pancho wel erg fout) en blijft trouw aan de traditionelere vorm van het genre. Het is nergens slecht, maar ook zeker nergens memorabel of spannend. Leuk om op de achtergrond te hebben spelen, maar dit komt voor mij niet echt boven de middelmaat uit.

Met 'copy paste' zou je bovenstaande recensie onder zo'n beetje elk Don Williams album kunnen zetten. De man had geen uitschieters naar boven of beneden. Mijn vader was een liefhebber van Williams' muziek. Heb het regelmatig gehoord tot ik het huis uitging en dat geeft zijn muziek qua herinneringen iets extra's mee.

Dit was voor mij de eerste kennismaking met Williams, maar zo te lezen kan ik dus over de gehele linie wel hetzelfde niveau verwachten. Wellicht dat ik binnenkort nog wel eens een album van hem opzet, maar heel hoog op de luisterlijst komt het niet te staan.

Nu ben ik natuurlijk wel op een vreemd moment in zijn oeuvre begonnen, 1998. Heb jij wellicht nog een tip voor me nlkink voor een bepaald album van de man?

Nee, eigenlijk niet. Pak een keer een compilatie en kijk wat je daarvan het meeste aanspreekt. Eigenlijk is Williams altijd consequent zijn ding blijven doen. Door de voortschrijdende tijd en technieken is het wel steeds beter, of gladder volgens anderen misschien, gaan klinken.