Leuk dat je ‘m hebt opgespoord.
Voor mij is dit echt een vrij monumentaal werk. Een overdonderende ervaring, maar tegelijkertijd doordat hij zo’n massief en op het eerste gehoor haast onveranderlijk geluid creëert, heeft het ook iets rustgevends. Inderdaad één constante climax waardoor het onmogelijk is om eraan te ontsnappen, ruim 73 minuten luisteren met ingehouden adem. Wat een ervaring moet het geweest zijn om dit destijds live te hebben meegemaakt, met de akoestiek van een kerk, dat moet wel het ultieme muziekgenot zijn geweest!
Sowieso is het orgel natuurlijk een machtig mooi instrument met ongekende mogelijkheden, zeker voor drones. Maar helaas zijn goede pijporgels ook vrij ontoegankelijk voor muzikanten - zeker als ze er onconventionele dingen mee willen doen - dus zijn pijporgel-drones relatief zeldzaam. Sinds Charlemagne Palestine in de begin jaren ’70 begon met experimenteren op pijporgels heeft hij al menig beheerder de stuipen op het lijf gejaagd met zijn werkwijze, soms zelfs met het verwijt dat hij het instrument daarmee schade toe zou brengen. Hij propt dan ook stukken papier tussen de toetsen zodat ze langdurig ingehouden blijven om daarmee de ultieme sonoriteit te bereiken. Het resultaat mag er in ieder geval wezen, een fenomenaal album. Het is dat ik
Strumming Music al in mijn top 10 heb staan...